İklimim karamsar,
bitki örtüm kıpkır saçlar,
gökyüzümde kapkara bulutlar,
içyüzümde koptu kopacak fırtınalar.
Suya hasretken
kardan adamlar var ruhumda
güneşli günlerimde
yaz uykusuna dalarlar
kışın yine yeniden uyanıp
buzdan gecelerimin
Kafana takma bu aralar.
Herkeste bir algı var.
Ayrılan ayrılana, bitmez davalar,
Anlaşmalı "anlaşamayanlar" var.
Çok sevmeler filmlerde kaldı.
İnsan damlaya damlaya
yok olur.
İçindeki fırtınalar
gözlerinde yağmur olur,
her damlada bin parça olur,
toparlayamaz, toparlanamaz
Solusam;
nefes küflü
Dokunsam;
herkes yüklü
Dinlesem;
ses küfürlü...
"İyi bak kendine."
desem nafile.
Benden daha iyi
bakamazsın ki kendine.
"Gözlerinde aşkı gördüm." derdin.
Tuttum, çektim
kulağından zamanı;
ne uzadı ne kısaldı.
Aldım karşıma,
sitemler ettim;
Sevdanın karanfil üssünde,
yükselişe geçerken insanlar ve gölgeler,
ayazdan kaçan nesiler
dostun evinde kitaplara ayraç oluyor,
beş parasız...
Kara kara gecelerdeyim.
Karıştım herkese nicelerdeyim.
Kalabalık içinde, yalnızlığın içimde,
Belki de sadece düşümdeyim.
Ay ışığında, sokağının başında,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!