İnsanı iyileştiremediği yara öldürür.
Kimin yaraladığından bağımsız olarak,
kendini onaramayan vücut çaresiz ölür!
Bazen yaralanmayla ölüm arasında,
uzun ve sancılı bir süreç yaşanır.
Bana derman olacaktın
maraz oldun.
Soframa bal olacaktın
ağı oldun.
Beni savunacakken
sus oldun...
Son bir gayret giriyorum avluya,
tanıyamıyorum yanımdakileri.
Baykuş konuyor tepemdeki dala,
her şey olması gerektiği gibi.
Sarı ışıklar gösterse de yolu,
Yerin yüzünde
Olmazdan bir hikâye
Bir kartal mutfaktan
Uçuverdi göğe…
Kartalın pençesinde
Bir fasıl akşamında
Okuldan arkadaşlarla
Ankara'da bir mekanda
Toplanıp içmek ömrü uzatır.
Aradan geçmiş onca sene
Ben bir dala tutundum.
Filizlendim, çiçeklendim.
Çağla oldum ekşi ekşi,
meyve oldum tatlı ekşi.
Fırtınalara, insanlara direndim,
vaktim gelmeden dalımdan inmedim.
Sen, ayıbın günahısın,
aramızda sayısızsın,
sen, hep olaylısın,
üçüncü sayfalardasın.
Sen, sokakta arayıştasın,
Şu gökyüzü altında
bazı canlarız.
Ne canımız tatlıdır
ne de kolayına ağlarız.
Serttir suratımız,
dalgındır tabiatımız.
Seni sevdiğim için
af diliyorum kalbimden.
Seni sevdiği için de
affediyorum kalbimi.
Gözlerimin yakasından düşmeyen
Dalga boyunu aştı
daha fazla açılmamalısın.
Ateşin cürmünü aştı,
durduk yere yanmayasın.
Küllerimden doğarım sanma,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!