Ellerimle suladığım çiçekleri,
ellerinle koparıp attın.
Eskiden bırakmazdın ellerimi,
elimi avcumu bomboş bıraktın.
Şimdi kime nasıl inanmalı?
Güneşin yalnız ışıkları
Kavururdu bağrımı
Etimi çiğnerdim dişlerimle
Yediğim evliya taamı
Ruhumu örterdi çıplaklık
Belki de bir karavan alırız.
Hem ev hem arabamız olur.
Belki de kaygılarımızı satarız.
Hem para hem yakıtımız olur.
Belki de anlamayız yaşlanmayı.
Ömrümü esir ettin
Kabahatin özrünle kapanmayacaktır.
Yaşattığını yaşayacaksın
Bu mutlaka olacaktır.
Gönül düştüğü bu zorbalıktan
illaki kurtulacaktır.
Havuzun başında,
güneşe yaltaklanıyor,
uzanmış boylu boyunca,
sürüp sürüştürüyor.
Üzerindeki son parça,
Ödünç hayallerim var,
sen ve sana benzeyenlerden
üzerime atılı hayaller...
Ölmeden önce yapmak
zorunda hissettiğim,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!