Asmadan bir darağacında,
ilmiği boynunda
bahtı kara üzümler…
Daha tadını alamadan toy şerbetin,
dalından koparılıp
dişleri sıktıran hüzünler…
Asmadan bir darağacında
sesini;
zamansızlığa, tatsızlığa,
acıya ve acımasızlığa duyurmaya çalışan
sığırcıklar:
asma
asma
as…
Sığırcıkları vurdular,
yaprakları avuttular.
darladılar ağaçları,
asmayı bırakmadılar.
Kayıt Tarihi : 2.06.2026 04:02:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Üzümler vardı asmasında, belki de olacaktılar...
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!