haddime değil elbet
karışmak tanrının işine
lakin hissimce
aynı yere gidecekmişiz gibi
seninle öbür dünyada
yani demem o ki
yarım kalmayacak hiçbir şeyimiz
ağlama
dört değil
çok mevsimler yaşadım ben sende
kaç tanıdık kışlarda
alev alev yandı yüzüm
kaç dişi baharların
can suyu verdi canıma
dillerin vardı
akşam dillerin
en güzeliydi
sevgicenin
gün kavuşturan
az kaldı yolum gittiğimden
yorgunum
n'olursun arada bir
çık gel bana çocukluğum
gün biterken olsun ki gelişin
sokağa bakan penceresinden
annem öldüğünde ben
kocaman adamdım
ağladım
gitmek istedim yanında
çocuklar dedi annem
hiç gitmemeli oraya
anormal
ne kaldı ki dünyada
kenarda köşede bir kaç
normalden başka
dipsiz kuyulardayım
ıssız mağaralarda
üstüme üstüme uçuyor yarasalar
gülme merkezinde beynimin
arıza var
öyle yorgunum ki
şimdi köyümde olsam
avlu kapımızın ardındaki
o asmanın altına
bir güzel uzansam
tıpkı
bir elinden
güneş tutmuş begonvillerin
bir elinden deniz yeli
penceremde pembe pembe
yaşama sevinci
sokulun da göreyim bu gün yanıma
dünya gaileleri


Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!