öyle yorgunum ki
şimdi köyümde olsam
avlu kapımızın ardındaki
o asmanın altına
bir güzel uzansam
tıpkı
yana yakıla
kim ördü diye
arayıp duruyoruz
bu duvarı aramıza
senin elinde bir çekiç
benim elimde mala
göçmen kuşlarına baharda
mağrurlanma erik ağacım
bırak konsunlar dalına
güz rüzgarlarında yaprakların
dökülünce yalnızlığına
ağlayacaksın
seni düşündüğümü
düşündüğün zaman
beni düşündüğünü
düşündüğünüm zaman
ki gibi oluyorsan bitanem
no problem
yetti gari deyip canıma
kilit üstüne kilit vurmuştum
yüreğimin kapısına
çare etmedi ne çare
o zalim hırsıza
kırgınım hepinize
kırgınım dostlar
olmadı yanımda hiçbiriniz
yalnızlığım kadar
bekledim gelmediniz
yüzün gözün her gün
allık pudra maskara
yapma Suzan
etme Suzan
korkar mı sanırsın yıllar
süründüğün boyalardan
dünya
vazgeçilmezim tafrasından
çoktan vazgeçildiğinin
farkında olmadan dolaşan
salaklarla doludur dostum
umutma
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!