Unutmam deme sevgilim.
Her seven insan gibi,
Sen de,birgün olur unutursun.
Lâkin,ilk zamanlar hatırladıkça yüreğin burkulur,
Bir kenara çöküp,sessiz sessiz ağlarsın.
Aradan zaman geçtikten sonra,bu acıya da alışırsın.
Unutmuştum seni ben
Taş basarak bağrıma.
Yıllar sonra yeniden
Niçin çıktın karşıma?
Yakmak ise niyetin
Ayrılık rüzgârı esiyor bugün
Katıp ta önüne alacak seni
Ardından kalacak yüreğim üzgün
Unutma sevgilim,unutma beni.
Çaresizlik boyun büktürdü bana
Unuttum demesi yalan kelime;
Sormayı bir dene seven kâlbine.
Mazide kalsa da unutulmuyor;
Küllenmiş ateşte köz kalır yine.
Gizlenmiş anılar hatıralara;
Hasretin gönlümü yakan ateştir.
Parlayan gözlerin sanki güneştir.
Bu güzelliğine melekler eştir.
Severken bu kâlbim seni delice.
Acıyla, neşeyle geçer her anım.
Gözlerin masmavi bir deniz,
Bakışların engin ufuklar kadar,derin.
Ben,her gün o deniz içinde,sessiz sessiz,
Yüzerim çizdiği yolda kaderin.
Bir gün,o mavi deniz içinde,yorulursam yüzerken,
Bitkin vücudum erişilmez derinliğe gömülürken,
Hayâl değil bu bir gerçek
Ayrılalım küsmeyerek.
Kader yazmış yazımızı
Elimizden ne gelecek.
Oturmuşsun gelinlikle
Sevdiğim,
Bugün senin düğün günün
Başında duvağın
Üstünde beyaz gelinliğin
Mutlu olacağın yerde
Biliyorum ki,sen de benim gibi hüzünlüsün.
Aramıza yıllar girmiş olsa da,
Değişen ne var ki bedenden başka?
O günler mazide anı kalsa da,
Halel getirtmedim bendeki aşka.
İlk aşkımsın benim,ilk göz ağrımsın.
Uzat bana elini
Hissetsin tenim seni.
Öpeyim dudağından
Ateşin yaksın beni.
Bakarken gözlerine
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!