Artık mazi olmuş olan âşkımızın nişanesi
Senelerdir hasret çeken gönlümüzün tesellisi
Heba olan ömrümüzün yazılmayan tek hikayesi
Karşımızda duruyorlar eskimiş bu hatıralar
Bir zamanlar yaşanılmış geçip biten senelerde
Ömür kayığına binmişiz,
Gidiyoruz pupa yelken,
Aynı umman içinde,
Bilinmezliğe doğru.
Uğrak limanlarda,
Kimimiz geç inceğiz, kimimiz erken.
Kâlbimi çalan güzel,
Ne olursun olma el...
Aşkından divaneyim,
İnadı bırak ta gel.
Bakışların bir başka,
Bu aşk ayrılıkla bitsin diye mi,
Sevmiştik böyle çok birbirimizi.
Suç kimin,acıyı çeken kim şimdi?
Ne olur gör artık şu hâlimizi.
Bunca yıl boşuna geçti ömürden.
Yine geldin habersizce,
Seneleri aşa aşa.
Gönlümdeki duyguları,
Dönüştürdün akan yaşa.
Merhametin yok mu senin?
Meyhanede her gece
Yalnız başıma,
Bir hüzün içinde,
Kadeh kaldırırken yitirdiğim yıllarıma.
Kadehler arkadaş,
Geceler sırdaş oluyor bana.
KADER
Yüklediğin günahlardan
Söylemeden tek bir haber
Bu alnımın yazısını
Neden böyle yazdın kader?
Yüreğimi yakan aşkın odudur
Çektiğim çilenin sebebi sensin.
Deşme dertlerimi keder doludur
Bir dokunsan bana,bin ah dinlersin.
Mutluluk bir hayâl,sense serapsın
Eğer ki gözlerin beni ararsa.
Senden uzaklarda zaten değilim.
Yeter ki gönülden çağır sen beni
Gözünün önüne hemen gelirim.
Sevince oluyor,uzaklar yakın.
Zaman,akıp giden bir nehir
Hasret,yakan ateş gibidir.
Kâlp de kalan duygu bir zehir
Çare yok ki,elden ne gelir.
Özlem duysak bile maziye
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!