Derişik Şiir Şiiri - Nihan İnci

Safla sahte
Aynı Safta.
Adalet malum lafta
Kanun kaide yerine göre, rafta
Tahtlar yaldızlı, kaplaması tafta
Atamalar sırada hafta hafta
Vicdanlar kayıp gören yok, etrafta
Gerçek kaybından ölüm yok bu tarafta.
Doğruyu söyleyen terk edilmiş, ruhu arafta,
Gözler bağlı zaten, duygular israfta.
Eğilip bükülür, dik sanan kendini en ön safta,
Aklar amellerini kirli bir kılıfta.
Çarkı döndürürken kendilerinden bir sınıfla,
"Dürüstüm" diye gezer karakterden büyük kayıpla.

Eğriye göz yumdu, kalbi muaf mı?
Arar teselliyi bilmem bulur mu?
Zehri akıtanda insaf olur mu?
Safın sahteyi affı ihsan olur mu?

Zehri akıtanın gözü görmez ahı,
Yalana sığınanın karadır sabahı.
Sahteyi bağışlamak ihsan değil, aksine
Adaletin bağrına saplamaktır silahı.

​Hayrı över, erteleme diler
Bu cürümlerin otağı
Senin ahından çekinir de
Allaha yükler beklenen dayağı