Varoluş hırkası giymek
Ya sökülen ilmek
Keşke demek bile vakit kaybetmek
Bilmek
Boğazımda ilmek
Nefes
Nefse verilir es
Ateş
Nefese muhtaç bir tek insan mı?
Ya durmaya?
Kabarır içindeki maya
Ol-maya
Yap-maya
Ateşin de var mayası:
Yan-maya
Maya kabarıyor, tutuluyor nefes
Kendi küllerinden doğuyor bu ses
Al, ver; sön, dol ve nihayet ol!
Yaran kabul bağladı.
Kayıt Tarihi : 6.10.2026 20:20:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!