Dağlar Özügüç Şiirleri - Şair Dağlar Özügüç

Tüm fani saatlerin durduğu
O zor ve günahkar dönemde
Sanki taş yağıyordu tepemize
Yansıdı kandilin karası yüzlere
Panikle toparlandı çare aradı günahkarlar
Geçmişin izlerini sakladılar boyalara

Bizim için çok zor oldu yürümek
Bu hayatın uzun ve zorlu yollarında
Ayağımızda yırtık naylon ayakkabılar
Birde yenilmez inadımız vardı yanımızda
Belki sonunda bazı şeylere ulaştık
Ama biz de ziyan olduk

Belki ilgimiz kusursuz değildi
Ama engin hoşgörü ve iyi niyetimize
Hiç kimse kusur bulamazdı
Sadece aşk için fazla yaralıyız

Hüsnüne meyledenin çarkına edermiş felek
Bir an güler sanırsın
Ardından geçer zaman
Devran ne hatır bilir, ne kalbur ne elek

Düşünüyorum da
Şu şeytanın bacağını kırsak ne olur?
Bize de biraz zaman yardım etse
Şu çayırlara bahar gelse

Gurbet kelepçedir uzaktan sevene
Bir güzel söz ile aşka gelene
Zamana sözle varılmaz, içinden geçilir
Yürek yanarsa hakikat seçilir

Sessizliğimizle bile çok şey anlatıyoruz
Derin bir karanlık mıdır? korkulan yalnızlık
Kendini dinlemenin tek yoludur
Bazende kendini bulduğun bir sessizlik

Sözdense davranışların itibarı
Daha yüksek olur derler
Gerçek ise Çıplaktır üşür
Bu yüzden gören onun
Üstün örtmek ister

Eşiğinden içeri girmediğin evin derdini bilemezsin
Huzura giden o badireli yolda
Ödenen bedelleri bir bakışta göremezsin
Herkesin haklı olmak istediği bir çağda

Bu gece yıldızlar yok ama deniz arkadaşım
Kıyısında kumsala bir masa attık beraberiz
Tatlı bir muhabbet tutturduk konuşuyoruz
Güzel şeylerden sevdiklerimizden bahsediyoruz