Beni güzel hatırla diye
Yıllarca çırpındım durdum
Şimdi beni kötü hatırlasan da olur
İyi hatırlananlar ölmedi mi?
Aşkı vermiştim sana ne yaptın
Geldim gördüm yaşadım
İşte gidiyorum artık
Yeşil çimenler üzerinde
Masmavi bir koca gökyüzü kaldı
Bir papatya iliştirdim saçlarına
Tamda o anda farkettim gözlerini
Sustular çünkü çok şey görmüş,
Çok şey anlamışlardı.
Bir çiçeğin bakışlarından maziyi hatırlamışlardı
Ve artık kelimelere ihtiyaç kalmamıştı.
Haramiler zorla alabilirdi ancak
Benden en güzel yıllarımı
Baharla buluşan gökyüzü
Güneşiyle parladı parlayacak
Gerçeğin duyguları olmaz
Arkamıza dönüp bir baksak
Gerçeğin görkemli manzarasında
Ne güneşler batırmışız meğer
Taşın çiçek açmayacağını bilmeden
Çok sular harcamış oldum
Gittim çocuk oldum, doyasıya ağladım
Sevginin kibirden ve hırstan üstün olmadığını
Gömmek istediler ölü papatyaları toprağa
Kıyamadı toprak onunla geçen hatıralara
Çırpındı ağladı kabul etmedi
Ona göre hatıralar çok kıymetliydi
Sonunda papatyaları yüreğe gömdüler
Sevmek sevilmek bal gibi şeyler
Bal kasesinin içine
Düşersen tadından yenmez
Ama balda boğulmuş arı görmek
Zamanın derinliklerinde
Tortu gibi biriken saatler
Bizi hiç tanımamışlar
Çektiklerimiz öylece alıp saklamışlar
Hayat deve yükü kadar ağır
Yükler yükledi naçiz omuzlarımıza
Yinede bir gün şikayet etmedik
Her şeyi ulu mahfillerin taktirine bıraktık
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!