Karanlık aydınlığın karşıtı olamaz
Çünkü aydınlık bir açıklık halidir
Önce akılda tanyeri ağarır
Sonra zihinleri aydınlatır
Olur mu? Rüya gibi bir gecede çekip gitmek
Benimde sevdiklerim özlediklerim gelecek
Çoğunlukla tatlı bir rüzgar esintisi gibiydi yaşamak
Ne vardı sanki önümden sessizce geçip gidecek
Nasıl geldin geçtin ey hayat
Bir yel gibiydin hiç farkedemedim
Geçen bunca güzel günlerin ardından
Gök gürledi yer yarıldı ecel geldi cana düştü
Kalan kadar giden de ağlarmış
Her gecenin ufkuna bir yara düştü
Geleceksin diye bir yanım hâlâ bekler
Öbür yanım ümitsiz çoktan gitti gider
Ama bil ki onca yıldan sonra
Vazgeçmek de bir tür sadakattir
Her şeyden önce hatıralara saygı esastır
İncitmemek için
Pişmanlık gelmekte gecikenlerin
Yüreğinde bir ömür boyu hep olacak
Yetişememenin ızdırabı hırpalayacak yakacak
Bu çile devam edecek hatıralar var oldukça
Bir asude bakıştı sanki seninle geçen bu ömür
Doyamadık kısa süren şu hayatın şerbetine
Hasret akşamlarında mülaki olmayan aşklar Şair diline düşerse dertli bir gazel olur
Sevmek özel bir iştir önem verir ruhun güzelliğine
Gülüşüne hayran olduğum
Sevmek için umut ver bana
Sen en değerli zamansın ben sadece harcayanım
Gel beni ulaşamadığım sevdan ile buluştur
Sen güzide bir gecesin ben gecenin kör karanlığı
Beraber yaşlanacak birini özenle arar dururuz
Çocukluğumuzu ise kiminle yaşadığımızı unuturuz
Kolay baş eğmeyiz vefadan yoksun
Başı büyük kadir bilmezin bir tek sözüne
Bu anlamsız hayatla ilgili ne söyleyebilirim
Ben kimim ki nasıl hüküm verebilirim?
Belki sadece deryada bir zerreyim diyebilirim
Ama şu bir gerçek ki bakışlardan iyi anlarım
Hangimiz sevmedik ki.
Neden benimki suç?
herkes sevdi berhudar oldu.
Ben sevdim dilim lal oldu
Bütün yollar düz duvar oldu
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!