Söyle bana ey güzel kadın
Neden bu kadar üzgünsün
Görüyorum hiç mutlu değilsin
Başka birine mi aşıksın?
Beni terkediyorsan söylemelisin
Söylede bu iş böylece bitsin
Beklenen gün her zaman daha güzeldir
Çünkü geçmişin yitik kaybına
Birde geleceğin umudunu eklersin
Gün gelir günlerce peşinden koştuğun
Ümitler gününden önece tükendi
Lakin kalpler çoktan gömüldü topraklara.
Yürüyen bedenler döküldü sokaklara
Ruhlar terk etti çoktan bu çağın afakını
Şimdi daha net anladım,
Gerçekte aşklar kolay ölmüyor
Göğe yükselip parlayan yıldız oluyorlar
Sadece yerde kalan sabırsız umutlar
Benimle yaşamanın zor olduğunu düşünmüşümdür
Ben bile bazen kendimden sıkılır erken yatarım
Uyumluyumdur ama vardır benimde saplantılarım
Keyfim yerinde ise bir yolunu bulur
Bir insanını sevdası en derin yarası
Her yüreğin kendi içinde vardır ayrı bir hikayesi
Bu halde biri çıksın da sevmek zordur desin
Peki neden herkes aşık olmak için yarışır
Ben kederinden dalları yerlerde savrulan
Akasya ağacının gölgesine sığınanlardanım.
İçi içine sığmayan bir yaman tez canlıyım
Ben kitabı başından değil
Sonucunu baştan okuyanlardanım.
Daha kötüsü kendi şiirlerini bile
Gündüzler rızık arayan sesiz yığınlarındır
Geceler ise yüreği yorgunların sığınağıdır
Töre suskun toprak kavruk gök mavisinin rengi dönük
Sadece kuru bir söz vefayı izaha yetmez
Merhamete mazhar olamadan yaşadık
Başımızı okşayan bile bulamadık
Düşmenin cezası hesabımıza yazıldı
Kalkmak ise yine bize bırakıldı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!