Varım yokum hep oydu
Şimdi yalan dünya boş oldu
O varken kapımı açan çoktu
Odalarım sofralarım misafir doluydu
Şimdi herkes işinde hanesinde
Sessizliğin en koyusunda
Kendi sesime yabancıyım.
Geceler bir derviş gibi
Çeker dergahına beni,
Her nefeste anılan
Bütün kapılar kapansada üstümüze
Gökyüzüne bir dua kapısı açık kalsın
Şimdi yine ellerimiz titrek havada
Dualarımız hala asılı duruyor semada
Ham hayal
Gecelerde kolay gizlenirdi sır dolu günahlar
Ah bir konuşsaydı kireç badanalı şu duvarlar
Yazdığım şiirlerin tekmili sana
Ne olur beni biraz anlasana
Anlamanda yeter mi bilmem artık?’
Beni başkalarından biraz ayırsana
“O kadar çok söyledikten sonra
Hiç birsey olmamış gibi mi devam edeceksin?”
Dedi ve sonsuza kadar ruhumdan ayrıldı gitti
Şimdi kimse bilmiyor içimdeki savaşı,
Bu işe bir çare bulmak için gideceğiz
Yoksa dert yükünden yorgun öleceğiz
Bazı yorgunluklar ne yapsan geçmiyor
Biz patikadan başka sokağı
Parantez arasında kararsızca yaşanan
Kifayetsiz aşklardan beklenenler
İki mevsim arasına sıkışmış
Kısır sulusepken yağmurlar gibidir
Gözlerinin o emsalsiz derinliğinde
Müebbet bir yalnızlığa mahkûm kaldım.
Hasretin, sonu gelmeyen akşamlar gibiydi;
Bir sabaha erişecek güç bulamadım.
Yaşadığın hayat başlı başına sorundur
Oysa zaman bağışlayıcıdır halden anlar
Sır saklayıcıdır her söylenen onda kalır
Vefalıdır sen unutsan bile o asla unutmaz
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!