Gecelerde tuval gibi geriliyor tavan
Ne bir gölgen var şu duvarda
Ne de rengi kaldı bu hazin gecenin
Bomboş oldu her yan
Gün yine başlıyor istikamet maden
Her yeni gün ayrı bir umut
Bu günde yevmiyeler cepte
Yüreklerde ise bir göçük korkusu
Korkarım bilmediğim yöne süzülüp giden sulardan
Uyanamam sonu gelmeyen tatlı uykulardan
Ne anlatmak istiyor?
Karanlığın başına oturmuş bekleyen
Bu deli kuş
Başım belada çakıldım kaldım karanlığa
Nazlanacak kimsen olmayınca
Acılarını da paylaşamazsın
İçine en derinlere atarsın
Acıların seni büyütür
Yüreğindeki dertlerin ağırlığı yüzüne yansır
Gülmeyen koca bir adam olursun
Ben kuşları hiç anlamadım
Kanatları var uçabilirler
İstediklerince göklerde kanat çırparlar
Sonrada hiç gerek yokken
Belki bir gün talih usulca el verir bize
Pas tutmuş kapıları açar maharetiyle
Ama bugün ayrılık, uzun bir kış gibi
Dallardaki suskunluğu büyütüyor hâlâ.
Hasret dolu karmaşık düşünceler
Bulut mavisi perdelerin ardına
Gecelerden bir suçlu gibi saklanır
Gececeye hakim son lacivert ışıkları
Gönlünün şefkati gözlerinden gitmesin
Biriksin umutların hasret gölünde
Güvercin gülücüğü eksilmesin
Gamzeli ay yüzünden yeter
Yaşadığım şu süre içerisinde
Beni duygu yoğun iki kere göremediler
Ayrıldığım yere bir daha dönmedim
Yalnızlığımdan bahsedenler kimler?
Aramasalar sormasalar ne çıkar
Bir tek sen gelsen bana yeter
Şu açık olarak bilinmelidir her yara,
Yüreğin sabrına yazılmış bir mektuptur
Zaman, sevdaya merhameti mühürler
Gözyaşı sadece toprağa düşen bir rahmet değildir
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!