Senin şiirleri ne zaman birine okusam
Mısralar yorulur mana tersyüz olurdu
Şiir bir farklı hece bile kabul etmez
Sensiz gecenin hesabı mutlaka sorulurdu
Belki de hiç şiirim olmamalıydın.
Korkuların vardı, hiç yaklaşmadın.
Bil diye söylüyorum:
Seni eskisi kadar özlemiyorum.
Gidene üzülerek de olsa elveda denir
İçim hatıra dolu ruhum zatı şahanedir
Herkes gitti gönül ihtişamdan vazgeçmez
Söylenen tatlı sözler bana müruru zaman gelir
Bu güne değerini vermek doğrudur
Belki ne yarın odur
Ne de yarını o doldurur
Merhamet masumdur
Müşfik gönüllerde durur
Sevmek sadece bir müstakil gücün adı değildir
Bizans zindanlarının entrikalarından sakınan
Köklerine hayran bir varoluş çabasının adıdır
Bu nedenle her inandığın şeyi yarına taşıman mümkün değildir
Bir tebessümü bana çok gören matemim
Arka sokaklardaki köhne pavyonlarda
Gizliden alem yaparken aynasızlara yakalandı
Ağladıklarımı üzüntülerimi geçtim artık
Yine biteviye bir bahar görüntüsü
Havada şeftali çiçeklerinin kokusu
Sardı her yanı pembe tomurcuklar
Başladı tarım işçilerinin coşkusu
Dışarda kulak inleten rüzgar
Ağaçların dallarını sallıyor
Mutluluk zamandan önce verilen bir karardır
Önce mutlu olmaya karar verirsin
Sonra seversin yada beğenirsin
Düşüncelerini yoğurup biçimlendirirsen
Bazı manzaralar dilsizdir
Konuşmaz sadece hissettirir
Kıyas kalbin hırsızıdır
Girdiği yerde gönül yoksullaşır
Hayatımın başı sonu belliydi
Ortalarda ise çok hata yaptım
Ama akıllandım artık
Ruhuma hitap eden
Konuştuğunda gözlerinin içi gülen
Beni gerçekten seven
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!