Benim memleketimin tepelerine
Soğuk kuzey rüzgarı esmeye görsün
Sular donar yürekler üşür
Solgun yaylalarına kış çabuk gelir
Yolları sessizce kar ile kapanır
Aman vermez kar kimseye
Nedense ben sevemedim sonbaharı
Yıllar geçti unutamıyorum bir türlü
Rıhtımda boynu bükük ağlayanları
Yaprakları ve o hazin ayrılıkları
Sonbaharın rengi bile kavruk sarı
Göç saati gibidir sabahları
Mahur gözlü bir dilber vardı
O yıllarda bizim oralarda
Kalem kaşlı ince belli
Birde üstelik işveli
Akça pakça sürme gözlü
Didarı şahane
Yoğun bir hasret varsa yüreğinde
Uçman için bir kanada ihtiyacın olacak
Gönül gözün açıksa görmeye ne ihtiyacın olacak
Önemli olan aşık olmak
Kader dediğin hiç de masum değil
Önümüze koyup “yol” dediği
Aslında sonu sarp bir uçurum
Zaman da kaderin gizli suç ortağı
Topla bütün göçmen kuşları gölün koynunda
Onlarda bir karar versinler artık
Ya varsın yollarına revan olup gitsinler
Bir daha bu iklimlere geri gelmesinler
Yada temelli buralarda kalıp
Mutluluk yetinmeyi bilenlere özgün bir limandır
Mutsuzluk ise acımaz küllerine gömer insanı
Bu sebeple sırların sırrına ermek için
Bir naçiz bedende inanç biraz diri kalmalı
Kanamasaydı hiç görürmüydün?
Yüreğimde açtığın derin yarayı
Sevgiye küs mü? Bu kara geceler
Hiçbir şey göremez oldu sevenler
Hasret çekene her yol engel
Ümitsize ise başından beri zindan
Sen daha hayal iken ben seni sevdim
Gönlümün kuytusunda saklı duran nur gibisin
Bahar menekşeleri gibi gözlerin değdi gönlüme
Kuruyan dallarıma can veren huzur gibisin
Yaşanan ömür çok çabuk geçer
Hakikat ırmağında anadan üryansın
Yalana tevessülün olmasın
Bırak sevgiler hakikat ışığında
Örtünme hakkını kullansın
Bir tatlı gülümseyiş kalsın
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!