Dağlar Özügüç Şiirleri - Şair Dağlar Özügüç

Gerçek zaferler zaman alır
Hiç uzaktan sevmek olur mu?
Hayali var anısı var
Böyle ortada bırakmak olur mu?

Ağır ağır ölüyor yuvasında sevda kuşu
Yola çıkamaz oldu katar katar turnalar
Mahsunluk çöktü sanki göğün göğsüne
Bu ellerde bir matem havası var
Günler azaldı artık gitme zamanı
Fakat kuşlar sanki çakılıp kaldılar

Nisan yağmurları yumuşak olur
Hiç Kimseyi üzmek istemez
Her bacaya sanki eşit yağar
Denizciler rüzgarları iyi bilirler
Kuzey rüzgarını kararsız bulur
O deli rüzgara pek güvenmezler

Bizim gençliğimiz sanki biraz yavan geçti
Güzel günleri değerlendirmeyi beceremedik
Mütevazi duygularla belki çocukken mutlu olduk
Ama mutlu etmeyi hiç beceremedik

Bir sevda yetiminden ne olur
Deyip sakın küçümseme
Sen bir fırsat ver gör bak ne olur
Sevda pazarında müthiş düzen kurulur
Umutlar anlam kazanır hatıralar çoğalır

Karanlık karartmıyorsa yürekteki izleri
Geçmişte yaşananları,hatıraları,sözleri
Döndürmüyorsa gurbete gidenleri
Kapanmaz bilirim çöl yalnızlığının açtığı yaralar
Bak tükendi Kalmadı canda cesaret
Bir ben kaldım bir de yürekteki hasret

Ben en çok bu yaşımı sevdim
Onu dolunayla taçlandırmak istedim
Sanki geceler daha parlak
Gökyüzü yıldız dolu
Nefesler daha yakın oluyor

Suyun yorulduğu yere kıyı demişler
Yüreğin yorulduğu yere ne demişler?
Yıllarca aşık olup;
Karşılıksız sevenler kimi neden beklemişler?

Sevgi diz çökmüşse sultanlar bile ayakta duramaz
Şefkatın engin kubbesi sarsılır
Hoşgörü yoksunu iktidarlar yıkılır
Rüzgâr ne kadar sert eserse essin

Seni düşünmek
Zindanda taş üstünde karanfil büyütmektir
Tutunacak bir dirhem toprağı olmadan
Kavuşma hayalleri kurmaktır