Uçacaksan Kanatlar senin olmalıdır
Birde niyetin halis
Yükselmek felaketin olur aslında
Yüreğin değilse muhlis
Söylediğin söze dikkat et
Söz sahibinin mührünü taşır
Verecek kadar ömrümün kalmadığını bilerek
Girdim soğuk gecenin karanlık koynuna
Vakitsiz ölümdü sanki bu geceler
Sadece kirli yüzlü bir ay düştü payıma
Madem ki artık sevmiyorum diyorsun
Dayanamıyorsun vede isyanlardasın
Dürüst olmanın da bir raconu vardır
Çek tetiği artık daha ne duruyorsun
Feda edemem bu körpe gençliğimi
Beklenmediğim bir kötü söze aslında
Bu gece yine beklenen oldu
Uzakların yanan ışığı söndü
Gecenin ışıkları için hayıflanırken
Yakınlar zaten çoktan üzgündü
Yangınım kabardı direncim kırıldı
Bu gönül bir gülüşe hasret kaldı
Madem hiç yoktan ateşi buldun
Neden önce dünyayı yakmadın?
Hadi onu yapmadın
Soğukta ağlayan çocukları kollasaydın
İnsan en çok içine kapandığında yalnızlaşır
Kalabalıkların içinde bile bir başına kalır
Hayatta bir cümleye sığmayan acıları vardır
Bir çırpıda söylenemeyen feryatlar sessiz yol alır
Ben kış memleketi çocuğuyum bilesin
Kara kaş kara göz gergin dudaklar
Saçlarım solgun yapraklarla yarışır
Nemli bulutlar taşırım gözbebeklerimde
Savurur içimdeki hatıraları deli rüzgarlar
Varlık derin bir imtihandır
Elde olanın kıymeti bilinmez
Kıymet bilmek için irade lazım
Ülfet bir kalın hayal perdesidir
Alışkanlık göz boyar kanıksatır
Hayal perdesini aralayabilmek için
Bir çiçek girer ansızın hayatınıza
Boşlukları teker teker doldurur
Artık sizde sıkı bir adam olursunuz
Geceleriniz daha karanlık olur
Kayan yıldızları teker teker sayarsınız
Kayan yıldızlardan fal bile tutarsınız
Çık dışarı bak kapının önündeyiz
Bir ben birde lapa lapa yağan karlar
Al beni içeri karlar soğuğa alışıklar
Bu havada gitmem zor dışarısı ayaz
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!