Dağlar Özügüç Şiirleri - Şair Dağlar Özügüç

Yeni yılın yüreğine güzellikler koy da gel
Ruhu okşayacak gerçek duygularla gel
Karşılık beklemeden
İmkansız dediğin ne varsa alda gel
Yüreğini yokla samimiysen gel

Büyülü gözleriyle her zaman gülen
Eğitimli hoş bakışlı nazik sevecen
Albenisi yüksek bir güzele rastlayabilirsen
Aşık olma da görelim

Taneleri dolmadan boynunu bükmüş
Boy vermeye artık hiç inancı kalmamış
Gününden önce kurumuş başaklar gibi
Güzün hüznüne yenik düşen umutlarımız

Sokakta yan yana gezemediğim
Ellerine bile dokunamadığım
Duygularının demine varamadığım
İçimde sakladığım o güzel sensin
Kırağıdan kurumuş efkarımla
Gönlü yarama bir çare üretemedim

Biz ne çok sözler vermiştik
Sonunda söz verdiğimiz
O yaşlı ağacın altında buluştuk
Ama bu sözleştiğimiz vakitte olmadı

İmkansız ile mümkün arasımdaki fark
Sadece bir sağlam kararlılıktır
Bazen bir yanık türküye yenik düşer
Derinlerde sakladığın gizli duyguların

Seni nasıl sevdiysem öyle kal
Bırak mevsimler değişirse değişsin
Sana ait en ufak bir şey değişmesin
Havan hayalimdeki gibi muhteşem kalsın
Bak şu an sabah oluyor
Tan yeri ağarıyor yavaştan

Bu dünya böyle kuzum
Karışma üzerine vazife olmayana
Başın ağır
Kulağın sağır
Dilin lal gerek

İsmini melekler fısıldamıştı kulağıma
Karanlıkta yüzün ay parçası gibiydi
Güzel kokulu sardunyaya pencerenin
Bir gecede meftun olduğu hiç görülmedi

Uykuyu unutmuş gözlerim karanlığın esiridir
Her şeyi kuşatan hiçliğin içinde yalnız kaldık
Acıları sırtta değil yürekte taşınırmış yeni anladık
Günler ayrılığı öğretirken biz benliğimizi unuttuk