Bir ömre sığdırdığım hayallerimi
Bir zalim gecede tükettim
Şimdi o ömürlük hayallerimin
Bir umutlu sabahı bile olmayacak
Peki benim duygu dünyam ne olacak?
Dahası hayallerim olmadan ben nasıl yaşayacağım?
Her şeyi kolay kaybetmen
Her bakımdan yıkıcı oldu
Bekle belkide gelecek günler
Beklediğinden da güzel olur
Duygularımızdaki can kırıkları
Döktü ortaya yürekteki derin yarıkları
Adından inledi acıların mühürlü katresi
Sözün erişebildiği o en son sınırdayız
Bu kadar işte bizim şansımız
Bize gelince
Hayatı ortadan ikiye ayırdı zaman
Bilirim bir imtihandır vuslatın gecikmesi,
Hüzünlüdür bahara aldanmış erik ağacının sesi
Yıllardır sadakatle beklerken , içimde büyüyen ihanetin ta kendisi
Dönde bir geriye bak istersen
Bir sevda uğruna bir ömür geçti
Kavuşmak mahşere kaldı
Kader herkese güzel günler dağıtırken
Banada çile çekmeyi bahşetti
Arafta kalmış gibiyim
Hayat denen o sarp kayalıklara
Daha henüz kondurulmamış
Bir kaç deniz fenerim daha var
Söndürülmemiş yaşam arzularım
Zirvesine ulaşamadığım dağlarım var
Gönlümde kabaran bir çok pişmanlıklar
Her zamanki bahtsızlığım
Masadaki içi kararmış
Boş bir fincan gibi
Bir atımlık fala bel bağlar
O güzel gün doğumunda
Birçok insan tatlı uykusunda
Manzaranın şöhretini görmez
Çok seven de
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!