Hayat durunca her şeyi daha net duyarsın
Ama sanma ki güzelliklere doyarsın
Herkes yüreğinin ekmeğini yer derler ya
Açlığı bilmeyenin
Bu hayatta çok şey öğrettiler
Az kişinin dinlediği o özel şarkıları
Çok okunmamış değerli kitapları
Tarihin altından geçtiği o eski kapıları
Dantel perdeli aydınlık pencereleri
Bana çok da güzel sevdirdiler
İzanı eksik olan için mesai harcamak boşunadır
Asıl marifet eldeki ile yetinmesini bilmektir
Normaldir susamışken suyun rüyasını görmek
Bir bardak suyun hayaliyle nehirlerde yüzmek
Zaman avucuna aldığın su gibidir
Sen tutmaya çalıştıkça o akıp gidiyor
Akıyor sular toprakta tohum çatlatıyor
Eğil bir bak heba olmasın hikmeti sevginin
Yolların son bulduğu yerde adını fısıldadım
Rüzgâr sesimi duydu da sana getirmedi
Bekleyişime geceyi kandil yaptım
Sabah oldu, ışık bile seni bana göstermedi
Takvimler sarardı duvarlarda
Gelişine kaç var diye saymaktan
Saatler yoruldu
Ama ben yorulmadım sormaktan
Ben nedense varamadım
Bu güzel sevdanın tadına
Yüreğimde ısıtsamda ulaşamadım
O özel duyguların demine
Çok özendim her şeyine
Direndim derdine kasavetine
İçimdeki son duygu da bitti
Ben şimdi hırsımdan ağlıyorum
Sevdim ama sevmeyi bilemeden
Çok inandım şefkati esirgemeden
Yine bir sevda ölümü tutsak içimde
Aman onun da suçu kalmasın üstümde
Onu ben öldürmedim
Bir genç sevda ölümü hiç görmedim
Biliyorum kardeşim sende yoruldun
Yine de bir başımıza dayanacağız
Bizim başka dostumuz mu var
Hoyratlıkla tek başına boğuşacağız
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!