Kıyamet kopuyordu sığındık
Ahşap bir balıkçı kulübesine.
Yağmur, lacivert göğün bağrından
Toprağa dökülüyordu bütün ağırlığıyla.
Aynaya baktığında gördüğün çizgiler
Gökteki yıldızların çehrendeki aksidir
Sevenler sevilenler birbir bu yoldan geçtiler
Şu karşı meyhaneden yankılanan nağmeler
Son yolculukta yürekten kopan feryadın sesidir
Yaşanan farklı olaylardan sonra
İnsanın insana yüklediği mana değişiyor
Gerçekte arada pek fark yoktur
Sadece olaylar karşısında bakış farklılaşıyor
Manzaraya hakim olmak istiyorsan tepeden seyredeceksin
Unutma manzarayı izledikten sonra aşağı ineceksin
Aşağı inmek yukarı tırmanmaktan kolaydır
Gülüşünde güneş olsun saçlarında umut
Masumiyet hep senin olsun güzel yüzlü çocuk
Mutluluğu hak ediyorusun ya gerisini unut
Merhamet sevgisiz dünyanın kalbidir
Biz bozkırlarda yeşermenin zorluğunu biliriz
Bu çorak topraklarda,
Taneleri dolmadan kuruyan
Bir başağın bile matemini tutanlardanız.
Mart seven için çok zordur
Erken sevdalara düşmandır
Ümit verir ama acımasızdır
Hançeri ile gönül hanenden vurur
Delidir borandır kardır
Senden sonra bir daha sevmem diyordum
Uzun yıllar geçti üzerinden
Vefasızlık girdabında yüreğim soğudu
Ayrıldığın limana bir gün dönersin sanıyordum
Gidiş o gidiş bir haber bile alamadım senden
Oysa gelecek için büyük hayallerimiz vardı
Ben şiire başlamam, kelimeler bana alışmadıkça
Belki bir gece vakti,
Uyanırım suskunluğun en koyu yerinde
Birden bir kelime gelir aklıma
Nezaket hayatı bilenlerin derin düşleridir
Hayatın düz bir çizgi olmadığı kesin
Düşünce gücü düştüğünde kalkmayı bilenlerindir
Kazanımların hayat kalitesini artırdığı doğrudur
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!