Bırak yapılan her şey ahtan ayrılsın
Duygularım kırıldı döküldü yerlere
Samimi duygularımın ifadesi öfke sanılsın
Topladım onları ıslak kaldırımlardan
Bakamaz oldum iştiyaklı zümrüt gökyüzüne
Söyle sen kimsin nesin?
Aldığım Nefes misin?
Parladığım Öfkem misin?
Sineme sakladığım Sevgim misin?
Yüreğimdeki Yar mısın?
Yoksa yara mısın?
Ayrılığa düçar olmuş bu zemheri akşamında
Soğuyan tek şey havalar mı sanırsın?
Kısmeti elimizde tutamasak bile
Hayati kararların tamamı bizimdir
Beslediğin duyguların kıyısında gezersen
Izdırabına çok fazla gömülmezsin
Şimdi kendimi kandırmaya çalışıyorum
Ama kim ne söylerse söylesin
Yaşamında deneyimlerine sahip çık yazıktır
Başarı yolunda heybendeki son kalan azıktır
Yanlıştan rahatsız olmayanlar doğruya ulaşamazlar
Bu yüzden bilgelik gerçeğe ihanet etmeyenlerin harcıdır
Tüm güzellikleri kadında denemelisin
Estetik kadın ruhuna yakındır
Gülmek de muhteşem bir duygu
Onu kadında seyretmelisin
İnsan hayatı okunası bir romandır
Dokunmayın sakın benim gizli duygularıma
Cihana çığlık ulaştıracak kadar doluyum
Yazık ki sessiz kalacak kadar da çaresizim
Bu güzellikleri kaybetmeyi hiç istemiyorum
Duyguların dilini ifade ederken
Kelimelerin yükünü hafifletmek lazım
Yaşamdaki her ağır cümle
İlişkilerde onarılmaz yaralar açar
Duygu mabedi bu zamanda viran
Duvarlarında gözyaşı damlaları
Paslı çivide asılı duran
Çekmeceler de unutulmuş
Bu zeminde yaradandan gayri kimseye
Varoluştan doğan bir borcumuz yok çok şükür
Buralara toprağı tırnaklarımızla kazarak geldik
Liyakat ve sadakatin önemi bize çok iyi vurgulandı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!