Bir gün Hatıralar sessizleşir
Gün gelir sevdiğinin sesini unutursun
Yüzünü saçlarını bakışlarını hatırlarsın
Ama sesini rüzgar alıp götürmüş gibidir
Kiraz dalında demlenen ayyaş kuşlar
Bir cana hasret bekleşiyorlar
Sudan yaratılmış yüreğim
Gözlerinin ateşine dayanamadı
Hayatını anlamadan yaşarsan
Sadece nefes alır verirsin
Bir bakarsın ki hayat geçmiş
Herkes yolunu farklı seçmiş
Yapayalnız ortada kalmışsın
Geceyi hoyratça harcayanlar
Dert yükü ile girerler körpe sabaha
Yaralıyı yakar acımasız akşamlar
Sevene zalimdir kör karanlıklar
Geceye yenilmeyen dertliye
Sabah güneşi armağandır
Hayat ne ise hep o oldu
Kuralları hiç değişmedi
Ben ise sürekli değiştim
Serpildim,irileştim,geliştim
Güzel şeyleri sonraya bırakmaya
Yetmeyecek kadar kısa bu ömür
En neşeli kahkahalar
sessiz gecelerden doğar
Varlıklı bir kırgınlık içindeyim
Bu bir karakter meselesi
Yapacağım çok şey var ama
Ben insanlığımdan utanırım
Ben mutluluğu kötü ıskalamış
Bir garip hayat yolcusuyum
Güzel günleri hiç yakalayamadım
Bana hayat yapacağını yapmış
Ama olsun ben hala umutluyum
Şehirdeki tüm çiçeklerin koparsalar
Sonbaharın suçu yoktu
Yaprakları ayaz yaktı
Sonbahar bahane
Aslında yaprakta o heyecan yoktu
Yazık ki kader onu bu hale soktu
İnsanı ayakta tutan, vazgeçilmez bir inat
Sesiz gecede yüreklerden yükselen derin bir iştiyak
Karanlık sınar insanı ölçüt sadakat
Ayağa kalkmaksa zamana karşı bir cihat
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!