Dağlar Özügüç Şiirleri - Şair Dağlar Özügüç

Sana halimi nasıl anlatsam ki
Belki bulutlara erince anlarsın beni
Sana canımın acısını anlatamam ki
Bir gün içinde aşk ateşi yanarken
Yüreğin buz tutarsa anlarsın belki

Zemheri şurekası kalbini kabartsa da
Işık bir yerinden sızmayı bilir
Sevgi vazgeçmek değil
Kırıldığında bile yeniden güvenmektir

Gücümüz neye yeter hiç bilinmez
Ama sevmekten de asla vazgeçmeyiz
Şimdi zemheri zamanı
Bize gelecekseniz hiç gelmeyin

Yemezsen büyüyemezsin dediler
Bizde haklı olarak umutlandık
Tamamen büyümeye odaklandık
Büyümek için neler neler yaptık
Yaşımızda da İşimizde de büyüdük
Sonrasında kötü aldandık

Bu hayatta geç öğrendiğim çok şey oldu
Meğer yorulmayı ben yaşamak sanmışım
Bir ham hayalin ardından yıllarca koşarak
Kendimi, bozuk para gibi harcamışım
Bana sonuca odaklan dediler

Dalga ile dertlenip denizden vazgeçmez balık
Yaşamdan beklentileri kalmazsa balığın
O zaman dalgalı ihanet denizinden yorulur
Vurur kendini çengelli oltaya
Yer zokayı bilerek isteyerek bahtsız balık
Sonrada ibreti alem için asar kendini oraya

Unutmak sevmekten kolay
Zaten hepi topu bir mevsimlik olay
Duygu dünyanda halledebilirsen hasreti
Dalarsın hatırlar denizinde suya
Sen çıkarsın her şey denizde kalır

Derin duygularımı bir kaba hasret için feda edemezdim
Aydınlığın yüzünü karanlıktan habersiz mi sanırsın?
Oysa aydınlığa gölge düşse hasretin yolu kesilir
Ben beklemeyi kutsal bir sabır sanırdım

Sıkıntılı yıllarda sevmek zordu
Bende usandım artık
Bu yıpratıcı süreç hepimizi yordu
Bir türlü bir yerlere sığdıramadın beni

Ben bir çok şeyi daha yeni öğrendim
Sevmekten de mühimi sevildiğini bilmekmiş
Özlemek önemlidir mutlaka amma
İnsan doğası bu biraz da olsa