Duygu dünyama sükut çöktü
İnan bana müşkülüm derindir
Akibeti lal olmaktır kırgın yüreğimin
Bana mutlu bir yetişkin gösteremezsin
İsterse solsun yeryüzünün bütün gülleri
Güneş kavursun limandaki Gemileri
Kurusun memleketin bütün çeşmeleri
Mazlumun gözyaşları yeniden yeşertir gülleri
Beni kandırmaya kalkma ey kader
Bu dünyadaki vefası karşılıksız
Sevgisiz yaşamı ben neyleyim
Feleğin başında paralansın şöhreti
İhtişamlı sarayları köşkleri
Bir gizli ilmek gibi geçiyor sırlar
ömrün kırılgan dokusuna
Neden bakıp dalıyorsun uzaklara?
Ömür dediğin nedir ki
Dur dedin diye duranı değil
Sen durmayınca,seni tutana
Her halde seni soranı değil
Sormayınca da sarıl sarana
Hatıralara hükmetmek olmaz
Hayatını paylaşana ver meyil
Gerçekten sevmek
Kanatları olmayan kalbin
Bir güzel gülüş ile uçabilmesidir
Bir yalana inanmak nasıl suç olsun?
Bırak yapılan her şey ahtan ayrılsın
Duygularım kırıldı döküldü yerlere
Samimi duygularımın ifadesi öfke sanılsın
Topladım onları ıslak kaldırımlardan
Bakamaz oldum iştiyaklı zümrüt gökyüzüne
Söyle sen kimsin nesin?
Aldığım Nefes misin?
Parladığım Öfkem misin?
Sineme sakladığım Sevgim misin?
Yüreğimdeki Yar mısın?
Yoksa yara mısın?
Ayrılığa düçar olmuş bu zemheri akşamında
Soğuyan tek şey havalar mı sanırsın?
Kısmeti elimizde tutamasak bile
Hayati kararların tamamı bizimdir
Beslediğin duyguların kıyısında gezersen
Izdırabına çok fazla gömülmezsin
Şimdi kendimi kandırmaya çalışıyorum
Ama kim ne söylerse söylesin
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!