Umutlarımıza kırmızı güller taktık
Unutmamak için günahlarımızı
Kendi ellerimizle kazdık mezarlarımızı
Sonunda öğrendik her insanın içinde
Bilmediğimiz bir başkalarının varlığını
Tanıdıkça daha iyi anladık rüyaların kısalığını
Param var hayat satın alacağım
Koyacağım önüme bütün hayatı
Seçip seçip alacağım
Çocukluğum dışında herşey daha ağırdı
Çocuktuk
Bizim kasabaya erken inerdi karanlık
Sokaklarına yağmur yağardı inceden
Koca mahalle ve sakin patikalar
İşten dönerdi insanlar zihinler kalabalık
Seni çok bekledim çok da özledim
Ama çok şeye de alıştım
Bundan sonra gelmesende olur
Hüzünlü olduğuma bakıp aldanma
Gün olur bende gülerim
Kimse yalan olduğunu bile anlamaz
Özlemek tümüyle buruk bir kelime
Ölmek kadar soğuk ve uzak
Sevmek ise sıcak ve cana yakın
İliklerine kadar ısınmak gibi
Bu dünyanın neyi senin ki kaybetmekten korkacaksın?
Sen zamanını iyilik ve dostluk için kullan
Dün geldin belki yarın yok olacaksın
Bu alemde bir şiirin olacak geride kalan
Özlemeyi baştan göze aldık bir kere
Mecruh bir yürekle çıktık yola
Önümüze ne çıkacak
Peşinen hiç bilmiyoruz
Yalnızlık duygusu sana her gün farklı şeyler yaşatır
Bazen onun sesini, bazen susuşunu özletir
Kimi zaman bir bakışın gölgesinde
Kimi zaman gecenin en savunmasız yerinde.
Dirilerin ölülerden önce çürüdüğü bir zamandayız.
Toprak sabırla bekliyor dünyasını değişenleri
Ama insanlar daha ölmeden dağıtmış yürekleri
Dolaşıyor kirli yüzler hâlâ boş sokaklarda,
Koca dağların gölgesi
Vadiye vurduğunda görürsün elbet
Birden yön değiştirir rüzgar
Havanın rengi kendiliğinden kızıla döner
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!