Gönül bu Şiiri - Dağlar Özügüç

Bir anda açıldı gecenin matemine
Kanatlı kapının paslı sürgüsü
Havayı yayıldı bir anda
Yanık bir hicran türküsü
Şimdi buralardan
Gelmeyecek birinin hayali geçti
Konacak dal bulamadı kuşlar.
Kırık bir dalın gölgesinde
Savruldu rüzgârla yapraklar
Sardı etrafı gonca gül kokusu,
İçimde kabaran bir yaranın
Can yakan öyküsü
Sevdi mi tam seviyor,
Vazgeçti mi sessizce çekiliyor.
Gönül bu sevmeğe doyamıyor