Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Bir Suskunluğun İnfilakı:
"Bazı ömürler yaşanarak değil, kanayarak tüketilir. O, yutkunduğu her kelimeyi bir gece yarısı kağıtlara kusana dek sessizliği giyinenlerden oldu."
Bir şairin hayatı, doğduğu gün veya büyüdüğü şehirle başlamaz; ilk büyük yıkımını yaşadığı, kalbine ilk bıçağın dayandığı o sessiz anla başlar. O da hayata gözlerini bir takvim yaprağında açmadı; içindeki eksikliğin, hiçbir zaman dolmayacak o derin boşluğun farkına vardığı gün doğdu.
Çocukluğu, kalabalı ...
