Sende Kaldı Şiiri - Cengiz Yaman

Sende Kaldı

Adını anarken solar yapraklar,
Üstüme örtülür soğuk topraklar,
Sana çıkıyorken bütün sokaklar,
Yürüyecek yolum hep sende kaldı.

Gözlerine dalıp ömrümü verdim,
Kendimi unutup yoluna serdim,
Dünyayı aşacak gücüm var derdim,
Dizlerimin bağı hep sende kaldı.

Hasretin göğsümde sönmeyen bir kor,
Sensiz nefes almak ölümden de zor,
Gel de bu azabı küllerime sor,
Alevler tükendi, köz sende kaldı.

Aklım bir rüzgârdır, savrulur toza,
Gerek yok şiire, kelâma, saza,
Kader deyip boyun eğdim bu yaza,
Dile gelmez sözüm hep sende kaldı.

Çözülmez bir sırdır içimde sevdan,
Ayrılık hükmündür en acı ferman,
Tabibim sen iken aramam derman,
Dertlerimin şifası sende kaldı.

Geceyle sırdaştır çileli başım,
Uğruna akarsa helaldir yaşım,
Yalnızlık yolunda yitik yoldaşım,
Gözlerimin feri hep sende kaldı.

Gittiğin o anla durdu bu zaman,
Ne bir nefes kaldı, ne dilde aman,
Ölümden beterdir hasretin, inan,
Toprağa ben girdim, can sende kaldı.

Cengiz YAMAN
18.04.2007