Götürdüğün
Yüzünü gördüğüm o ilk sabahta,
Çiçekler uyandı çorak toprakta,
Güneş alev aldı solgun yanakta,
Baktığım aynada kalmadı bir "ben".
Akıl bir kaleydi, surları çöken,
Gül oldu bağrımda kanatan diken,
Dağları devirip boynumu büken,
Sende hayat bulup, sende biten "ben".
Sanma ki ardından boynum bükülür,
Gururum dağ olur, göğe dikilir,
"Git" derim, gizlice içim sökülür,
Ayakta ölümü bekleyen bir "ben".
Gidersen sadece sen mi gidersin?
Bir ömrü bir anda ziyan edersin,
Ruhumu bedenden çekip itersin,
Ardında sahipsiz, kimsesiz bir "ben".
Ayrılık göğsümü delip geçerken,
Hasretin ecelden kefen biçerken,
Herkes seni benden gitti sanırken,
Ayakta çürüyen bir mezarım ben.
Cengiz YAMAN
Kayıt Tarihi : 18.04.2007 22:52:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Söyle bana nerdesin?
O avutuyor beni
Senden kalan bir resim...............
Büyük bir aşktan geriye sadece yüreği resimle teseli etmek kalmış gönlün dert görmesın sevgiler
TÜM YORUMLAR (4)