Apartman Başkanlığı Şiiri - Cengiz Yaman

APARTMAN BAŞKANLIĞI

Toplantıya vardım selâm vereyim,
İki söz dinleyip eve döneyim,
“Çay içip kalkarım” dedim, nideyim,
O sandalyeden kalkamıyom komşular.

Masaya defterle mühür konuldu,
Adım yazılınca yüzüm tutuldu,
“Haydi başkan sensin” diye soruldu,
Ben hayır da diyemiyom komşular.

Birinci kat dedi: “Tavandan damlar,”
İkinci kat dedi: “Banyodan kokar,”
Üçüncü kat asansöre laf atar,
Hangisine yetişemiyom komşular.

Aidatı açtım, yüzler sarardı,
Kimi cüzdan tuttu, kimi karardı,
“Geçen ay verdimdi” diye arardı,
Kimin borcu bilemiyom komşular.

Merdivende çamur, paspas çamurlu,
Teyze baktı kaşı gözü yağmurlu,
Herkes birbirine oldu gururlu,
Suçluyu bulamıyom komşular.

Gruba yazdım: “Sakin olun hele,”
Yüz mesaj geldi küçücük mesele,
Biri güldü, biri kızdı öfkeyle,
Telefonu susturamıyom komşular.

Çocuklar koridoru pist eyledi,
Top duvara vurdu, lamba titredi,
Babası gülerek “Çocuktur” dedi,
Bir kural koyamıyom komşular.

Asansöre yazdım: “Beş kişi binme,”
Altı kişi doldu, biri de inme,
“Azıcık sıkışak, ne olur” deme,
Kapısını kurtaramıyom komşular.

Otoparkta herkes çizgiyi aşmış,
Bir araba yan durup iki yer kapmış,
Soran olunca da “Azıcık taşmış,”
Çizgisini çizdiremiyom komşular.

Kapı önü olmuş pazar yeri,
Botla terlik tutmuş bütün yeri,
“Misafir gelecek” diyor her biri,
Koridoru açtıramıyom komşular.

Gece yarı zilim çalar kapıda,
“Başkan bey, ses varmış aşağıda,”
İndim baktım kedi uyur kovada,
Korkumu belli edemiyom komşular.

Hanım dedi: “Bırak artık bu derdi,”
Dedim: “Benim imzam beni bitirdi,”
İstifa yazdım, cebimde gezdirdi,
Kime vereceğimi bilemiyom komşular.

Cengiz YAMAN