Celil Çınkır Şiirleri - Şair Celil Çınkır

Gelse de ikinci baharın kışı
Gönlümün sesini kısamıyorum
Düşlerimi bırakıyor saf dışı
Aklımı yerinden sarsamıyorum

Üflerken ruhumu, esma yoluyla

Bahçıvanın pir olsa da, gül dalında solar bir gün
Unvanın şah, sör olsa da, yer kapını çalar bir gün
Mars, emrinde yer olsa da, melekül mevt dalar bir gün
Vaktinize hazır olun, ecel vardır, gelir bir gün
Emanettir kuşça canın, ıssı vardır, alır bir gün

Suların gölgesinde aboneyim beşlere
Saatimden ay alan yıllarından usandım
İstiflerken dalışım hüzünleri kaşlara
Cemalimi yurt bilen sellerinden usandım

Vermede hünerlisin gurbet elin payını

Düşlerime inat, hüznüme tavan
Yaptıran sevdanın türü başımda
Temelinden çözer sürgünü bir an
Dolaşsa aklımın kiri başımda

Bahtım kırk yılda bir gülünce yüze

Eşiğin ardında kaldım kalalı
Ne yapsam olmuyor gönlüm hoş benim
Saralı gönlümü peri masalı
Geçinmiyor gözlerimle düş benim

Bitecek mi vurgunlarım de hele

Facebook, cümle âleme yapacak canlı yayın
Yetmiş gün, yetmiş gece, benimle evlenirsen
Düğün masrafını da, verecek baldız, kayın
Çeyizimiz imece, benimle evlenirsen

Gösterirsen mülkünden vermede hünerini

Feleğin atına güvenme tordur
Kol, kanat düşlersin candan olursun
Hiçliğin hükmüne direnmek zordur
Saltanat düşlersin handan olursun

Kafayı yormazsan gedik taşına

Yeryüzünde emanet gölgelerden dersini
Almayanlar anlamaz, gariplerin halinden
El ayak çekilince, elleri yanağında
Kalmayanlar anlamaz, gariplerin halinden

Olmayınca bir farkı inleyen nilüferden

Geceleyin tan sökerken
Sele versen ellerini
Kükrese de sulu sepken
Demir alır sessiz gemi

Geceleyin tan sökerken

Halk olanı sevmek candan
Farz, geçme ha gönül aşktan
Hak katından, bedavadan
Arz, geçme ha gönül aşktan

Sayesinde mutlu bayım