Celil Çınkır Şiirleri - Şair Celil Çınkır

Kıyamet meleği üflese sura
Bağından gülleri dermeden gitmem
Köprüleri yaktım bakma kusura
Vurgunlar sürgüne durmadan gitmem

Gönül ikrarımı, aklıma karşı
Bozmasam bir türlü, bozsam bir türlü
Tıklattığı yerden, inletir arşı
Bezmesem bir türlü, bezsem bir türlü

Soyarken benliği, aşk ateşinde

Arzuhalci beyim, yaz bir istida
Gözlerimden izi çoktan geçti de
Saksıda yaşatsın kelepir düşü
Gündemimden mevzu çoktan geçti de

Emsali yok bunun, halk olan kulda

Gönül sarayında binlerce kapı
Neresinden, nasıl girilir bilmem
Gözde mimarları alt eden yapı
Pirsiz ona nasıl erilir bilmem

Ümmilik tercih mi, tahsil ister mi?

Türlü türlü çiçekleri koklarım
Dikeni can yakan güle düşersin
Yaylalardan zevk almanı beklerim
Kanarsın seraba çöle düşersin

İhvan makamında payen dururken

Kayıt altındadır yedi göbeği
Küheylanı harasından tanırsın
Meclislerde kaçırınca ölçeği
Sarhoşları narasından tanırsın

Değişik olsa da dili, aksanı

Hep böyle mi ikilerin, üçlerin?
Gözde yalnızlığın doludizgindi
Tarumar olmuştu ipek saçların
Bakışların öyle ne de üzgündü

Acizliğin göz boyuydu dalınca

Çok mu şey istiyorum, bilmiyorum felekten
Vurgunlar birbirini, peş peşe izlemese
Biliyorum kendimi! Çektiren haramiyi
Unutması kolay da, gözlerim özlemese

Sevdama olmadıkça, yüreğim bayram yeri

Mutlak gereğini yapmalı insan
Payına verilen fasıl olursa
Benliği yolunda tepmeli insan
Yüreğinde sevda hasıl olursa

Canına can katar sevince candan

Özenerek yaratmış, yaratan sanki onu
Cemalinin nuruna, fecir desem az gelir
İki ses arasında varlık olunca konu
Benliğimi yoluna esir desem az gelir

İkrarımın gereği, çoktan yola çıktım ben