Can Çalışkan Şiirleri - Şair Can Çalışkan

Cam kenarı düşünmeleri başladı ya bir kez yürekte,
Büktü duyguların boynunu çaresizliğe.
Neydik biz seninle.?
Tutunamadığımız yorgun zamanların birer neferi mi, cephe de.
Peki öyleyse kim hesap verecek yazıp çizdiğim onca şiire.?
Aşktan geçtik……Sevdadan diyorum.

neyini sevdin diyorlar
gözlerine her baktığımda daldığım ummanları bilmiyorlar
kokuna hiç bir baharı değişmeyeceğimi
hatırına da kahrına da ölene dek razı geleceğimi
tatlı bir kelamına canımı vereceğimi bilmiyorlar
neyini sevdin diyorlar

Benim gibi değildin sen
Edebiyatın zayıf matematiğin iyiydi
Ne kadar sevda sözcüğü varsa
Tutup en merkezine 'sen' eklemeye çalışırken
Üç bilinmeyenli denklemlerde heba ederdin sevgimi
Tebessümlerin benden başka herkese kalansız bölünürken

Tek bir satır bile yazamayacağını bildiğin halde,bir tomar beyaz sayfa alırsın önüne.Birazdan buruşturup atacaksındır oysa.Çocukluğundan kalma alışkanlıkla arkasını kemirdiğin kara kalemse,içinde yaşadığın hayat kadar karadır aslında...
.
Halbuki yazacağın üç beş satırdır topu topu...
.
"Keskin bir bıçak gibiydi gidişi
Acıta acıta,kanata kanata gitti"

Yürek şimdilerde,
Hâl-i hazinde.
Sense içinde,
En derininde.

Ne erişebiliyorum,

hazin bir hikayedir ömür
ne çok iç çeker geçmişe,geçmemişe.
son dakika baskısına yetişmiş
prematüre bir yaşamdır elinden kayan,
izmarit dolu kaldırımlara bırakılır,
okumaktan yoksun ellerde dolaşsın diye.

dün radyoda Emel Sayın çalıyordu
"Elbet bir gün buluşacağız" dedi durdu
dünya bir anda tersine döndü
nefes alamadım
olduğum yere yığıldım kaldım
gözümden iki damla yaş düştü

yüreğindeki
en küçük hücreye bile
yerleşmeye razıyım
sev
sev ki
gözümün nuru;

Sesini duyamadığım her gün için akıttığım bir avuç gözyaşı ve yüzünü göremediğim her saniye için biriktirdiğim kum taneciklerinden oluşan kocaman bir okyanusum var artık...
Hiç bir limana kıyısı olmayan,
Hiç bir haritada yer almayan ve hiç bir pusulayla ulaşılmayan...
Yalnız SANA ve MED-CEZİR'e esir kalan..

"İnsan ismine küser mi hiç" diye ısrarla yineledi.
"Küser" dedim "küser"

İsimsiz şehirlerin içinden geçerken
Tufanları adımlayan yorgun ayaklarım
Ne kıyametler yolcu etti ruhumdan kopan