Can Çalışkan Şiirleri - Şair Can Çalışkan

parmaklarımdan sızan kelimeler döküyorum satırlara
herkes 'şiir' diyor
ben 'sen' diyorum.

pek çoğunun uzaklığını göze alamayıp yarı yoldan döndüğü coğrafyalar keşfediyorum gözlerinde
herkes 'tutku' diyor

sen gidersen ben de çok kalmam zaten...
toplarım her gece, gelmediğin yollara düşen bakışlarımı
saklarım dip bucak hayırsızlığına döktüğüm göz yaşlarımı
menekşeleri sular,anahtarı paspasın altına saklar
konu-komşuya mutluymuş numarası yapar
her kaldırım taşını ezberlediğim o ayrılık sokağından sapar giderim...

sen git
umursama yaşar mı ölür mü diye
düşünme nefesinde kaç umudu boğar
kaç geceyi sabaha bulamadan
yüzsüz yaralarıyla doğar diye
her gecenin siyahına dolayıp saçlarını

Sen gittikten sonra herşey yerini buldu...

Hüzün gözlerde kaldı,
Acı kalbimde.
Feryat gecede kaldı,
Çay demlikte.

Ne yapılabilinirdi sevmeyen biri için...?
.
Susulabilirdi,sustum...!
Sabredilebilirdi,sabrettim...!
Ağlanabilirdi,ağladım...!
Yas tutulabilirdi,tuttum...!

Yokluğundan miras bir yetimlik devşiriyorum solumda
Gözlerinin buğusuyla teninin kokusundan arta kalanlarla
Gittikçe daha bir çekilmez oluyor son zamanlarda
Kim dokunsa kalbimdeki nasıra
Anlıyorum ki senden kalmayım
Ne günün aydınlık yüzü geçmişe sünger çekiyor

Cam kenarı düşünmeleri başladı ya bir kez yürekte,
Büktü duyguların boynunu çaresizliğe.
Neydik biz seninle.?
Tutunamadığımız yorgun zamanların birer neferi mi, cephe de.
Peki öyleyse kim hesap verecek yazıp çizdiğim onca şiire.?
Aşktan geçtik……Sevdadan diyorum.

neyini sevdin diyorlar
gözlerine her baktığımda daldığım ummanları bilmiyorlar
kokuna hiç bir baharı değişmeyeceğimi
hatırına da kahrına da ölene dek razı geleceğimi
tatlı bir kelamına canımı vereceğimi bilmiyorlar
neyini sevdin diyorlar

Benim gibi değildin sen
Edebiyatın zayıf matematiğin iyiydi
Ne kadar sevda sözcüğü varsa
Tutup en merkezine 'sen' eklemeye çalışırken
Üç bilinmeyenli denklemlerde heba ederdin sevgimi
Tebessümlerin benden başka herkese kalansız bölünürken

Tek bir satır bile yazamayacağını bildiğin halde,bir tomar beyaz sayfa alırsın önüne.Birazdan buruşturup atacaksındır oysa.Çocukluğundan kalma alışkanlıkla arkasını kemirdiğin kara kalemse,içinde yaşadığın hayat kadar karadır aslında...
.
Halbuki yazacağın üç beş satırdır topu topu...
.
"Keskin bir bıçak gibiydi gidişi
Acıta acıta,kanata kanata gitti"