Can Çalışkan Şiirleri - Şair Can Çalışkan

artık sana imlası bozuk,
derme çatma şiirler yazıyorum.
her satırda bu lanetli sevdayı,
biraz daha fazla katlediyorum.
büyük lokma yiyor,
büyük söz etmiyorum.

Sen susarsan,
Her şey susar yokluğunda.
Her şey gibi ben de susarım sana.
Kulaklarım hasreti öğrendi ya duyamadığı sesinde,
Gözlerim dalamadı ya o derin gözlerine,
Beş duyu organım da iflasın eşiğinde.

Dermansız dizlerime söz geçirmek bedenimin haddi mi...?
Anladım ki vuslatı buz tutmuş mevsimsiz ömrümün
Gözlerimde yarım bıraktığın mutluluğun izleri
Hangi yana dönsem sızlatıyor anıların,kalbimi...
Yürek mahzenim tıka basa dert,kıyamet.
Nihavent ruhum sazende gönlünün kime çalıp oynadığını,

KALABALIĞIZ..
Yani İKİMİZ,
aramıza giren şeyler çok KALABALIK..
Tüm bu ENGEBELİ yolları;
devirerek geliyorum,
elini uzatman UMUDUYLA..

Beni görmeyen gözlerinde boğulmak
Samimiyetten uzak sözlerinde sevgi kırıntısı aramak
Gitmelere nazır ayaklarına pranga olmak
En ufak dokunuşunda deprem deprem savrulmak
Nasıl bir his bilir misin…?
Nereden bileceksin.

artık söylediğin yalanlar yüreğime battı...
şimdilerde senin için yazdığım şiirlerim yaslı...
ve tüm mısralarım sancılı...
senin için yazan kalemim ağlamaklı...
yazdığım kağıtların kalmadı beyazlığı...
anlamadım yüzsüzlüğünden neden aynalar çatlamadı...

Yaralarımı s'aklamaya çalıştıkça,
uykusu kaçıyor kelimelerin.
tepe taklak hasretine d'üşüyorum.
lanetli bir masal kahramanından farksızım sayende.
hangi yana dönsem mutluluğu ıskalıyorum.
ne zaman yollarına sıralansam,

ıslak kirpiklerini usulca aralayıp
bir sonbahar yaprağının yalnızlığını taradı saçların da kadın
yüreğini aynalara fırlatıp
oysa ne çok gitmek isterdi kendinden
kaç göz yaşı damlasını daha sürmeliydi
dudakların da ki son gülüşün kırıntılarına

Kabullenmişliğin matem havası solunuyor şimdilerde,
Ferini yanında götürdüğün gözlerimde
Ümitler şah damarından kesildi,
Kan kaybından ölmeleri an meselesi,
Sırtından bıçaklanmış satırların aralığında nefes almaya çalışıyorum
İnceden bir türkü tutturuyorum gidişine,içim sızlıyor,dayanamıyorum

Özleminin sofrasını hasretinle donattım
Yokluğundan koydum epeyce ortaya
Zifiri gözlerini unutmadım
Serpiştirdim her bir tarafa
Gecenin koynuna iliştirdiğim ne kadar ertelenmişliğim varsa
Bir bir çıkardım sundum sabaha