Can Çalışkan Şiirleri - Şair Can Çalışkan

Ufacık bir dünyam varken
sayende
içimde kocaman bir bekleme salonu kuruldu.
verilen onca çabaya,
dökülen onca tere ve
kurulan bu mimari şahesere rağmen

şu hayatta herkesin denize nazır hayalleri vardır.
benim hiç olmadı.
oysa denize nazır bir semtte doğdum,büyüdüm.
arkadaşlarım kumdan kaleler yapardı,
benim gözlerim dalgaların kıyıdan neler götürdüğüne bakardı.

Yarım kalmış bir şarkının tamamlanamamış kıtasından sızıyorsun geceme
Öylesine zamansız,öylesine belirsiz bir suretsin ki hafızamın sus pus köşesine
Ne kalıyorsun,ne gidiyorsun
Üstüne üstlük herşeyi inkar ediyorsun...
Kabullenmek düşüyor payıma
Kalktığımı sanıp,düştüğüm yer her neresiyse

Herkes en GÜZEL elbiselerini giyinip, kuşanıyor
Takıp takıştırıyor, sürüp sürüştürüyor
En kibar TAVIR' lar etrafta kol geziyor
YÜREK' ler coşuyor, GÖZ' ler kamaşıyor
Benim payıma ise SUSMAK düşüyor...
SUSKUN' luğumdan bir kaftan biçiyorum

Eğer bir gün bende bitersen,bil ki bitmiş bu CAN'da bu beden,
Çünkü başka türlü çıkasın,çıkarasım yok seni içimden
O güne dek tüm duaları ezberle olur mu...?
Yine de bilemem mahşer günü yardımı dokunur mu....?
Adımın geçtiği her şarkı içini sızlatsın demiyorum,
Kurduğumuz hayalleri başkasıyla yaşarken beni anımsamanı istemiyorum

törpüledim aşktan yana acıyan yanlarımı,
dünsüzüm.
dilediğin kadar kayıtsız davran yar,
hükümsüzüm.
kime baksam fazlaca sensizlik,
çokça yalnızlık,

gönlünün nişangahında zerre kadar kıymetim yokmuş
kabullendim kabullenmesine de
sıratta ayağına dolandığımda ne yapacaksın
sonuçta kendine aşık edip, çekip gitmekte kul hakkı
nasıl kurtulacaksın...?
susmak her babayiğidin harcı değildi

Onca yazdın durdun da sanki ne oldu....?
Halden anlayanın,kıymet bilenin,hatasından dönenin mi oldu...?
Olmaz...!
Boşu boşuna umut etme.Kendini de daha fazla hırpalama.
Ben boş verdim.Yazmıyorum artık.
Anladım ki yazıp durmakla kimseyi dize getiremezsin.

bence o yaşadığımız aşktı
yoksa neden hala acısı tütsün
hadi yeni bir hikaye daha yaz
eskisinden de güzel kanacağım görürsün

sabır içeren şiirlerimden dansa kaldır beni

içimde binlerce ben
biri de vazgeçmiyor senden
gün doğuyor
ay gidiyor
mevsimler değişiyor
dalından düşen yapraklar gibi