Gülmedi şu bahtımız,
Her yol çıkmaz sokakmış,
Kalplere kilit vurmuş,
Bu dünya zalim imiş.
Bir umutla bekledik,
Demesi kolay yaşamayana,
Yansın bakalım içi aynı mı.
Acı söz olmaz tatmayana,
İnsin bakalım gecesi aynı mı.
Akıl verir derdi olmayan,
Eğer sevdiğin seni arayıp sormuyorsa,
Bil ki gözleri başka bir hasrette yanar.
Yüreğin dikense, onunki gül bahçesi,
Bir zaman seninle olan, şimdi kimbilir kimle uyanır.
Salla gitsin, tutma yükünü gönlünde,
sen bana bakma,
ben senin baktığın yerde olurum.
belki bir köşe başında,
belki bir sokak lambasının altında.
gözlerin nerede ararsa beni,
Baktım amma göremedim,
Gözlerinde saklı kalan beni.
Belki bir bulut gizledi,
Belki de sen çoktan silmiştin izimi.
Baktım amma göremedim,
geldi mi gitmiyor başın ağrısı,
çok uykular böldüm gece yarısı,
dert midir, sevda mı, yoksa sancısı,
yüreğimde bir taş, elimde sızı.
baktım aynalara, solmuş yüzüme,
Herkesin bir bekleyeni var,
ben ise bekliyorum,
ne gelecek bir gemi,
ne dönecek bir yolcu.
Beklemenin rengi gri,
Saat kaçta gördün,
belki hüzün vardı sokakta.
Rüzgar, usul usul eski bir şarkıyı fısıldıyordu,
ve gölgeler birbirine sokuluyordu üşüyerek.
Zaman, aşk vakti değildi belki,
Derdini aklında beze bürümüş,
Bebeğin beşiğini mezar bellemiş,
Yozgat’tan Ankara’ya göçü döşemiş,
Bir göz odayı evi bellemiş.
Sobanın dumanı umut bellemiş,
Benim ayakkabılarımı giy bir gün,
Adımlarımı hisset taşlı yollarda.
Rüzgârı duy teninde,
Savrulan yapraklar gibi,
Beni anlamak için, düş yokuşlara.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!