Sütyenimin İpleri Şiiri - Özge Özgen

kıyıya vuran dalga sesleri
tenin yakınlığı ve yatkınlığı şiire
hiçbir aşk hiç bu kadar kirli durmamıştı gövdemde
ve hiç bu kadar kül dökülmemişti geceye şiirden

bir ara sırtını dönüyorsun
hesap kitap işleri yapıyorsun
“sütyenimin ipleri” diyorum,
kopuyorsun
halbuki göğüs uçlarımın biri asık suratlı,
diğeri dik başlı
“gör işte” diye çözdüm bütün düğmeleri
bir avuç külün çıplaklığı nasıl acıtır oysa
yüzün mesela nasıl da aç kurtlar gibi
katıyor birbirine geceyi
gökyüzü özgürlük ülkesi
evet gökyüzü
aşağıdan sızıyorum dışarıya.