Suyun Rengi Şiiri - Özge Özgen

dünyanın sırtını ovalayarak başlıyor yağmur
güz kokulu cümleler örtüyor
suyun rengini

hadi biz inanalım süzgeçli ellerin kırılganlığına
illa ki bizde de iyilik içinde yüzen
zencefil saflığı var

dedikodu yanlışları süpürmek içindi bir ara
fıldır fıldır
merdiven altına

zaman içinde rötuşlu fotoğraflar
dansa kaldırdı bizi
biz de parmak kaldırdık hani

şiir değil bu anne
bal gibi şişme çenelere
balkonlu dedikodu

balonu iğne ile patlatan evine dönüyor
mis kokuyor, penceredeki
serçenin dölü /

raydan çıkıp "yağmurlu günler göreceğiz" diyorlar
bir lamba dükkânına giriyor çoğu
şiire vişne yediriyorlar
şaire kenevir tozu

hadi bakalım otlara ıslak imza bıraksınlar
koruya üfleyen gölgeyi
kış da olsa
biz ezberleyelim

"miş" ile karınca duasına çıkan
göbekli şairler de cümbüşe gelsin

kelin ilacı olsa
aha
aha
ıskalayacaklar

keşke şurada ladesli bir penguen olsa
ve göğe salıncak kursa birileri

aha
aha

alnıma yerleşen bir karabasan daha

k a r a l a m a beni
k a r a l a m a beni
k a r a l a m a beni

at sineği çiğner
bit pireyi
benden karası sende de var

kesin bilgi...