"Bir gün beni aramanı istiyorum.
Ama öyle numaraları çevirip telefondan değil;
yüreğimin kapısını çal, sesime değil kalbime ulaş.
Bir gün beni aramanı istiyorum.
Adımı değil, sabrımı ara; ellerimin sıcaklığını ara,
Bir gün dön dersen, yol olmaya razıyım
Adını taşıyan rüzgâra bile razıyım.
Fakat bil; aşk dediğin kavuşmak değil,
Bazen bir ömür aynı duada kalmaktır.
Sen gül diye yaratılmışsın belki,
Bir gün ecel gelir kapım çalarsa,
Bu garip bedeni toprak alırsa,
Adın son nefeste dilde kalırsa,
Seni seve seve ölürüm güzel…
Mezarım başında güller açarsa,
Bir gün kavuşur muyuz diye düşünmedim hiç,
Çünkü bazı sevdalar
Varacağı yere değil,
İçinde açtığı yaraya yazılırdı.
Ben seni,
Bir gün mezarımın başına gelirsen sevgilim,
çok konuşma, ben sesinden yine incinirim.
Bir Fâtiha oku, sonra adımı söyle usulca;
belki toprak duyar da ben duyamam diye üzülme,
ben ölürüm, sana olan sevdam ölmez.
Bir gün mutlaka güleceğiz çocuklar,
Yaralı sabahlardan geçeceğiz.
Yorgun ayaklarımızla yürüyeceğiz,
Göğsümüzde rüzgâr, alnımızda güneş…
Seni sevmekmiş meğer,
Gecenin koynunda adını zikreylemek,
Bir hayâl gibi düşüp gönlüme,
Dokunmadan sana, sende kaybolmakmış...
Hasretinmiş meğer sevdanın ağır imtihanı,
Bir insanı seviyorsan, Onu kendine ait kılmaya çalışma; Bırak, kendi göğünde özgürce yaşasın.
Çünkü aşk, Bir kalbi esir almak değildir. Aşk; Onun huzurunu kendi mutluluğundan önde tutabilmektir.
Sevgi, zincir değil kanattır. Gerçek seven, "Benim ol." demez; "İyi ol." der.
Eğer sen isen o içime huzur gibi doğan,
Gülüşünde hayatı, sesinde evi bulduğum…
Eğer sen isen kalbimi susturup gözlerimle konuştuğum,
O zaman sensin tüm dualarımın cevabı.
Yıldızlarca uzak, mucizelerce imkânsızken
sen geldin,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!