Basri Erdoğan Şiirleri - Şair Basri Erdoğan

Bir daha dünyaya gelme şansım olsaydı
zamandan bir dilek çalardım kaderin avuçlarından;
seni daha erken bulmak için değil yalnız,
seni bana yazan Rabb’i daha erken tanımak için.
Çünkü anladım…
sevda dediğin, iki kalbin çarpışması değil,

Bir dua gibi düştün içime,
Ne unutmama izin var
Ne de sana kavuşmaya…
Gözlerin uzak bir secde gibi,
Ben her gece yokluğunda
Kendime sürgün oluyorum.

Bir fısıltı sandım, şeytanı dinledim,
Kendi elimle kalbime ateş ektim.
Sır sandığım yükü ehline vermedim,
Her darbede biraz daha kendimden gittim.

Yüzünde nur diye baktığım o perde,

Bir gece olur ya…
Herkes uyur,
şehir susar,
yalnız kalır insan kendi kalbiyle.
İşte o gece,
ben bu hayata uyanamazsam

Bir gece uykun bölünür de ansızın,
Pencereni döverse gurbetin yeli;
Bil ki ben, senden kalan bir sızıyı
Ömrümün en kuytu yerinde büyütüyorum hâlâ.

Ay vurursa odana mahzun, sarı sarı,

Eğer bir sabah sesime rastlayamazsan,
Ne rüzgârın uğultusunda,
Ne yağmurun duasında,
Ne de kuşların kanadında...
Bil ki bu dünyadan göçmüşümdür.

Bir gün ansızın düşeyim aklına…
Kalabalığın ortasında bile yalnız hisset kendini.
Bir şarkının tam yerinde adım geçsin içinden,
gözlerin uzaklara dalsın sessizce.
Ne geri dönebil beni,
ne de tamamen silebil kalbinden.

"Bir gün beni aramanı istiyorum.
Ama öyle numaraları çevirip telefondan değil;
yüreğimin kapısını çal, sesime değil kalbime ulaş.

Bir gün beni aramanı istiyorum.
Adımı değil, sabrımı ara; ellerimin sıcaklığını ara,

Bir gün dediler ki:
“Ne buldun onda, ne bir söz verdi sana ne de bir yarın?”

Gülümsedim…
“Sevda, karşılık bulunca kıymetlenen bir şey değildir,” dedim.
“Ben onu bana ait olsun diye değil, varlığı dünyaya yakışıyor diye sevdim.

Bir gün dön dersen, yol olmaya razıyım
Adını taşıyan rüzgâra bile razıyım.
Fakat bil; aşk dediğin kavuşmak değil,
Bazen bir ömür aynı duada kalmaktır.

Sen gül diye yaratılmışsın belki,