Bir gün ecel gelir kapım çalarsa,
Bu garip bedeni toprak alırsa,
Adın son nefeste dilde kalırsa,
Seni seve seve ölürüm güzel…
Mezarım başında güller açarsa,
Bir gün kavuşur muyuz diye düşünmedim hiç,
Çünkü bazı sevdalar
Varacağı yere değil,
İçinde açtığı yaraya yazılırdı.
Ben seni,
Bir gün mezarımın başına gelirsen sevgilim,
çok konuşma, ben sesinden yine incinirim.
Bir Fâtiha oku, sonra adımı söyle usulca;
belki toprak duyar da ben duyamam diye üzülme,
ben ölürüm, sana olan sevdam ölmez.
Bir gün mutlaka güleceğiz çocuklar,
Yaralı sabahlardan geçeceğiz.
Yorgun ayaklarımızla yürüyeceğiz,
Göğsümüzde rüzgâr, alnımızda güneş…
Bir gün sordular bana:
“Nasıl yâr bildin onu,
ne elin eline değdi
ne başın omzuna vardı?”
Sustum…
Bir gün yokluğuma da alışırsın,
Başka bir gönülde bahara karışırsın.
Belki bir akşam, bir yabancıya sarılırsın,
Benimle kurduğun düşleri unutursun.
Adımı duyunca eskisi gibi sızlamaz için,
Bir zamanlar ömründüm,
Bir hâl var ikimizin arasında,
Sen sustukça gözlerinden taşan,
Ben sakladıkça yüzüme vuran.
Yan yana gelince şaşırıyor sözler,
İkimiz de biliyoruz aslında,
Dile gelmeyeni gönül söyler.
Seni sevmekmiş meğer,
Gecenin koynunda adını zikreylemek,
Bir hayâl gibi düşüp gönlüme,
Dokunmadan sana, sende kaybolmakmış...
Hasretinmiş meğer sevdanın ağır imtihanı,
Bir insanı seviyorsan, Onu kendine ait kılmaya çalışma; Bırak, kendi göğünde özgürce yaşasın.
Çünkü aşk, Bir kalbi esir almak değildir. Aşk; Onun huzurunu kendi mutluluğundan önde tutabilmektir.
Sevgi, zincir değil kanattır. Gerçek seven, "Benim ol." demez; "İyi ol." der.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!