Basri Erdoğan Şiirleri - Şair Basri Erdoğan

Bir vakitler öyle kırgındım ki;
Rüzgâr bile adımı taşımaya çekinirdi.
Sabah, omzuma umut değil,
Yorgun bir sessizlik bırakırdı.
Gece, karanlığın en keskin yüzüyle
Dokunurdu avuçlarıma;

Bir vakit sordular: “Hiç senin olmayan birini insan neden bu kadar içinde taşır?”

Cevap vermedim önce… Çünkü bazı hislerin izahı, kendisinden daha ağırdır.

Sonra dedim ki: “Ben onunla bir ömür istemedim; ömrümün içinden geçmesi bile yetti bana. Elini tutmadım, yoluna yoldaş olmadım belki… Ama ne zaman dünya üzerime daralsa, içimde hep ona açılan bir pencere kaldı.

Bir vakit sordular: “İnsan, hiç kavuşamadığı birini neden bu kadar sever?”

Sustum önce… Çünkü bazı sevdaların cevabı yoktur; yalnızca kalpte taşıdığı bir sızı vardır.

Sonra dedim ki: “Ben onunla bir hayat kurmadım; ama hayallerimin en güzel yerinde ona bir oda bıraktım. Elini tutmadım, aynı yolda yürümedim belki… Fakat ne zaman içim kendime dar gelse, aklım hep onun olduğu yere vardı.

Bir yudum duman aldım, geceye karıştım,
Adını anmadım ama içimden geçtin.
Hasretin sıcaklığı dokundu göğsüme,
Sis gibi indi gönlüme,
Ne saklanabildim ne kurtuldum senden.
Aşk bizde büyük laflar etmez,

Şimdi solmuş satırlarda ismimi ara!
Kurumuş mürekkebin son damlasındaki
silik kelimelerde,
Tersinden okuduğun cümleler gibi,
anlamsız,
İsmin en kırılgan halleriyle yazıyorum artık,

Bugün seni hiç özlemedim, Sildim adını göğün mavisinden. Hangi gün dönüp baksan, Bir iz bulamayacaksın benden.

Yüreğimde yaktığın o mum, Çoktan küle karıştı sessizce. Artık hiçbir rüzgârın işi yok, Söndü çünkü kendi kendine.

Sana söyleyecek sözüm kalmadı, İçimde dökülen yapraklar sustu. Ne sır kaldı, ne hüzün, Hepsi zamana karışıp unuttu.

Aldım ele kalemi bu gece,
Mürekkebime seni karıştırdım usulca.
Her harfin ucunda biraz gözlerin vardı,
Biraz hasretin,
Biraz da içimde yıllardır susan o kırık yanım…

Bu son gece hâkim bey,
yarın darağacında soracaklar
“Son bir isteğin var mı?”

Diyeceğim ki
Bir kâğıt, bir kalem

Bu vakit de gelmezsin, biliyorum,
Belki yollar uzadı diyeceksin,
Belki vakti suçlayıp susacaksın,
Ben yine bir pencerenin önünde
Geleceğin tarafa bakıp
Yokluğuna bir sebep bulacağım.

Bu vakit gelmeyeceksin, biliyorum,
“Gecedir, yollar tenha” diyeceksin,
“Yağmur var, hava ayaz” diyeceksin,
Bir avuç bahaneyi koyup önüme,