Gecenin koynunda ay mı oldun,
Yaralı gönlüme yay mı oldun,
Bir vakit gözümde baharken sevdan,
Şimdi kirpiğimde yaş mı oldun.
Yolların ucunda yârim mi kaldın,
O vakit, sadece dudaklarım suskundu,
Bu gece, içimde yankılanan çığlıklar var…
O zaman sadece bakışlarım yorgundu,
Bu gece, kalbim darmadağın…
Yine gecenin en derin saatleri...
Elimde kalem,
Sessizliğe bir not bırakıyorum.
Çünkü geceler,
İnsanın sustuğu değil;
Geceye eksik bir sözüm mü kaldı ki,
kalem sustu…
Yüreğimden geçenler
kâğıda uğramadan kül oldu.
Geceye karşı bir vakit…
Adını fısıldamışlığım da var.
Kimse seni o saatlerde benim kadar özleyemez.
Gece yarısına yakın bir vakit…
Sana dua ettiğim de oldu.
İyi geceler gönül sultanım,
Secdeye varsın kirpiklerin usulca,
Rüyalarına rahmet yağsın,
Adım değil, O’nun adı düşsün diline.
İyi geceler ey kalbimin emaneti,
Gece yine adını fısıldadı usul usul,
Rüzgâr sen diye geçti penceremden, yavaş yavaş.
Bir yıldız düştü gözlerime,
Hay Allah... Yine seni düşündüm bu gece.
Affet beni sevdiğim,
Gel…
Adını içime bırak,
Bir dua gibi saklayayım seni,
Kaybolmak değil bu;
Sende kendimi bulayım.
Sesin değince ruhuma,
İster misin savrulalım rüzgârlara?
Hayalleri sar göklere, gel benimle
Bırak korkularını eski yaralara
Cesaretini al yanına, gel benimle
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!