Basri Erdoğan Şiirleri - Şair Basri Erdoğan

Hırpalama kendini,
Canım yanmaz bu saatten sonra.
Yediğim kurşunların haddi hesabı yok,
Delik deşik gönlüm, binbir yara.
Acımasızlığın, muhabbetinin azlığından.
Seven kıyar mı böyle hunharca?

Hor görme beni ne olur
Nice dertleri bağrıma taş diye bağladım
Yaşımdan çok yaş aldım ben
Bir ömür değil, sanki birkaç ömür yaşadım.

Ne yokluklardan geldim bir bilsen

Hoşça kal…
Yüreğime düşen ayazım.
Biliyorum,
ne sana doyabildim
ne de sana varabildim.
Bir yanım hep eksik kalacak,

Geceleri düş uğruna harcadık,
Sevgiyi hüsran uğruna,
Ve yıldızları dilekler uğruna…
Derken gençliği bıraktık bir anı uğruna…
Hayalleri yarın uğruna soldurduk,
Sevgiyi gurur uğruna,

İki dirhem yüreğim, bir ömür yük taşıyor şimdi.
Adını andıkça göğsümde fırtınalar kopuyor, sevgili.
Doymadı dünya susuşlarıma,
Gözlerimde biriken denizi taşırıyorlar.
Her bakışın, içimde saklı bir yangın,
Kül olup savrulsam da vazgeçemiyorum.

— Bak dostum,
Ne ben tamam bir insanım,
Ne sen eksiksin aslında.
Kiminin sesi çıkmaz dünyaya,

i

İnsanlığın, insanlardan utandığı bir Çağ'da
Nefes almak bile ihanetti çocukluğuma.
Göz göze gelmeye korkardım gökyüzüyle,
Çünkü mavilik bile terk etmişti umutları.

İnsan sevdiğinin her şeyini bilir.
Aldığı nefesi, içtiği suyu…
Sabahları uyanırken hangi yana döndüğünü,
Kahveyi nasıl sevdiğini,
Sustuğunda neye kırıldığını,
Gülümsediğinde hangi anıyı hatırladığını…

İşgal ettin bedenimi, yürüyemiyorum artık,
Tüm azalarım sana döndü, sende kaldı.
Varlığın öyle sardı ki beni,
Ne yapsam, ne etsem…
Saçımdan tırnağıma kadar
Her şey seninle hareket etmeye başladı.

İstanbul susmuşsa gece vakti,
bil ki adın zikre durmuş minarelerimde.
Rüzgâr esmiyor sanma;
her nefes “Sen” diye içimden geçer.

Sen çekilince varlığımdan,