Gözlerin değdi mi gönlümün viranına,
Bin bahar yürür en tenha yanıma.
Ben seni bir heves bilmedim sevdiğim;
Adını ömrümün duâsına kattım,
Cânımı da bıraktım sevdanın kapısına.
Ne vuslat isterim senden, ne de bir yemin,
Gözlerinde gördüm görünmeyen âlemleri,
Ne harfte saklıydı ne de seste duyuldu.
Sanki zaman secdeye durmuş da bir an,
Kalbim ezelden gelen bir çağrıyla vuruldu.
Bir bakışın var; karanlıkta yanan kandil gibi,
Gözlerine neden bu kadar baktın diye sordular...
“İnsan bazen kendi kayboluşunu sever” dedi...
“Peki ya canın yanmadı mı?” dediler...
“Bazı aşklar yara açmaz...” dedi,
“İçine sessiz bir kıyamet bırakır...”
Gözümü sordular, yollara daldım,
Gönlümü sordular, sükûta vardım,
Seni sordular da başımı eğdim,
Benim suskunluğum aşktan değildi mi?
Demlendim, hasretin çaya karıştı,
Gül kokusu gelir ince telinden,
Bal mı damlar bilmem tatlı dilinden,
Bir kez baktın, canım çıktı elimden,
Ne güzel yaratmış seni Yaradan…
Zülüflerin düşer ak gerdanına,
Gülüşün düşerken geceme,
İçimde adı konmamış bir yangın başlıyor;
Sanki ruhum sana önceden söz vermiş gibi,
Her bakışında yeniden doğuyorum.
Gözlerin değince kalbime,
Günaydın, gönlümün en mahrem duası, Günaydın, ömrümün en güzel sevdası. Sen ki bir tebessümünle bahar edersin içimi, Bir sesinle unutturursun dünyanın bütün kederini. Ne güneşten isterim aydınlığı, ne gülden kokusunu, Ben senin gözlerinde buldum ömrümün huzurunu. Günaydın, alnıma yazılmış en güzel kaderim, Bir ömür değil, bin ömür olsa yine seni severim.
Günaydın, kalbimin hiç dinmeyen telaşı, Günaydın, gözlerimin en kıymetli gözyaşı. Bir gün eksilirse ömrümden, senden eksilmesin sevgim, Son nefesimde bile adın olsun son dileğim. Ne vuslatın hesabını tutarım ne hicranın yasını, Ben sende sevdim bu fâni dünyanın bütün sabahlarını. Günaydın, iki cihanda da dilediğim tek yârim, Allah ömür verirse seninle, vermezse duanda kalayım.
Gündüze sen doğdun yine, ışık ışık,
Rüzgârın taşıdı kokunu, dalga dalga.
Hay Allah... Yine çok özledim ben seni.
Kusura bakma sevdiğim,
Bugün de çok andım seni.
Gün gelir anlarsın ey gönül,
Her giden eksiltmez insanı.
Bazı ayrılıklar vardır ki,
Bir ömre bedel huzur bırakır ardından.
Kimi yüzler geçer kalbinden,
Günlerden bir gün karşılaşırsak,
gözlerin gözlerime değdiği yerde zaman dursun,
sen yine ilk günkü gibi içime düş sevgilim,
yüreğim seni görünce yeniden kendini bulsun.
Ve sorarlarsa nasıl sevdiniz birbirinizi diye,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!