Bir tek bende ağırdı susmak
kelimeler bile yük olurdu omuzlarıma
herkes konuşur kendince
ben içimde büyütürdüm cümleleri
Gönlüm dardı evet
ama kimsenin kapısını çalmadım
Bir yudum duman aldım, geceye karıştım,
Adını anmadım ama içimden geçtin.
Hasretin sıcaklığı dokundu göğsüme,
Sis gibi indi gönlüme,
Ne saklanabildim ne kurtuldum senden.
Aşk bizde büyük laflar etmez,
Şimdi solmuş satırlarda ismimi ara!
Kurumuş mürekkebin son damlasındaki
silik kelimelerde,
Tersinden okuduğun cümleler gibi,
anlamsız,
İsmin en kırılgan halleriyle yazıyorum artık,
Bu yol nereye çıkar?
Sonunda sensizlik var,
Çıkmazların dehlizlerinde kaybolurum
Sen yoksun, ben de yok olurum.
Varlığım görüntüden ibaret,
Ruhumu gözlerinde teslim ettim,
Bir kadeh koydum adını anmadan,
İçtikçe çoğaldın, eksilmedin.
Bektaşi hesabı bu sevda dedim,
Ne başı belliydi ne sonu senin.
“Can birdir” dedik, canı böldün,
Lokmayı paylaştın, gönlü esirgedin.
Dediler ki;
Nasıl hissedersin uzaktaki birini
Dedim sesi kulağıma, sözü ruhuma
değmese de hayali
kalbime değdi ben onu
Gönülden sevdim.
Desem ki gözlerinde bir bahar saklıdır
Gecelerin en aydınlığını sende buldum
En serin sabahları seninle soludum
Denizlerin en durgununda yüzdüm gözlerinde
Ve en deli dalgaları da sende gördüm.
Dilimde binbir kelime var,
Birini söylesem diğeri eksik kalır.
Neyine bağlandım bu kadar bilmem
İçimde senden öte bir sen var
Geceyi yırtar gibi yazıyorum seni
İsmini duyunca duracak gibi olan kalbim,
Karşımda görsem ne hâlde olur?
Neyin heyecanı ki bu, bilemedim.
Gözlerine değince gözlerim,
Öylece kalsam, ölünceye kadar,
"seni düşünmek bazen öyle ağır geliyor ki,
çocukken bir oyuncağımı kaybettiğimde hissettiğim o boşluk gibi,
avucumda tuttuğumu sandığım her şeyin
gözlerimin önünde kaybolmasına alışamadım bir türlü.
seni de bir düş gibi sevdim belki,
hiç uyanmak istemediğim ama
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!