Basri Erdoğan Şiirleri - Şair Basri Erdoğan

Bakır tüylerin arasından süzülen o damla
zamanın en kıymetli anına dönüşüyor
çünkü değdiği yer sıradan değil
orası hayranlığın menzili
Venüs tepesine konan her nefes
benim dilimde bir övgü oluyor

Sen çayı, ben gözlerini yudumladım
Bakışlarında demlendim,
Gözbebeklerinde eridim
Çayın acı mıydı bilmem de?
Gözlerinin acısında yandım ,
Ellerinin vedasında üşüdüm.

Bak şairim…
Bir daha inanmak değil muradım,
Çünkü kalbim, aşkın ateşinde kül oldu çoktan.
Yoruldu secdelerde bekleyen sabrım,
Her kırılışta seni değil, kendimi aradım.

Bazen seni öyle özlüyorum ki,
Denizin kabarması gibi içim taşarak büyüyor.
Dalgalar kıyıya nasıl usanmadan vurursa,
Adın da kalbime öyle dönüp duruyor.

Gece sessizleşse de dinmiyor içimde sesin,

Bazı yollar vardır, yürüdükçe eksiltir insanı,
Ne umut bırakır avuçta ne de sabahı.
Olmazın peşinde tükenen bir ömürden,
Vaktinde dönmek daha asil bir vedadır.
Çünkü her gidiş kaybetmek değildir;
Bazen firar, insanın kendini kurtarmasıdır.

Bir sabah uyanırsan bensiz,
bil ki yıldızlara anlattım seni.
Rüyalarla vedalaştım sessizce,
gözlerin son durağım oldu benim.

Gamzene düşen yağmurum ben,

Ben anlatamadım.
Dilimin ucuna kadar geleni susturdum,
kalbimin kapısına kadar yürüyeni geri çevirdim.
Sana varan her yol içimde karanlığa çıktı.

Geceler boyu odalara sığmadım,

Acıyor Allah’ım;
Adını her içimden geçirdiğimde
kalbimin bir yanı daha eksiliyor.
Ne unutmaya gücüm yetiyor onu,
ne de sevmeye dayanıyor yüreğim.

Beni çölden çöle atsan,
Güneşten kavrulsam, kumdan yansam,
Yine senden umut kesmem,
Senin sevdan içimde bir serap gibi,
Ne yanılgı, ne düş, tam bir hakikat gibi.

Sesi öyle etkileyiciydi ki...!
Sanki ruhumu okşamak için konuşuyordu,
Ne yapayım, ben de hayran kaldım.

Dokunuşu o kadar sıcaktı ki...!
Sanki içimi ısıtmak için bana dokunuyordu,