Basri Erdoğan Şiirleri - Şair Basri Erdoğan

Ruhuma demli bir çay söyler misin?
Sensizliğin yorgunluğunu alsın.
Bir tutam huzur bırak içine,
Gecenin sessizliği biraz dinsin.

Kalbime ince bir türkü söyler misin?

Gece yine ağır indi gönlüme,
Ay sustu, yıldızlar şahit oldu içime.
Sen de bir vakit,
Rüzgârın uğultusunda andın mı adımı?
Ben bu gece ismini,
Kalbimin kıble taşına koydum.

Sen de benim gibi,
Bugün kalbinden geçirdin mi adımı?
Ben bugün başka özledim,
Hasretim nefsime ağır geldi,
Sabrım secdeye vardı.
Yüreğimde tüttün,

Sana bakınca içimde eski bir dua uyanıyor,
adını koyamadığım bir kader gibi…
Sanki yanlış değil de,
gecikmiş bir doğruya denk gelmişim.
Gözlerin, susarak anlatan bir kitap,
her satırında biraz daha kayboluyorum.

Sana bir şiir borçluyum,
Mürekkebini geceden değil, yüreğimden alan.
Adını her mısrada yeniden doğuran,
Susunca bile seni anlatan.
Sana bir şiir borçluyum,
Biraz Nazım'ın hasreti,

Sana bir şiir yazmak istedim bu gece,
yarısı gözlerinle, yarısı hasretle dolu.
Uyuyorsun belki, saçların yastığa dağılmış,
ben uykusuzum, adını andıkça içim üşüyor.

Biliyor musun,

Sana söyledim;
adı konmamış şeylerin
en derinisin sen.
Bir dağ düşün,
gölgesi akşamı büyütür;
ben o gölgede üşüyenim.

Sana yağmurdan sonra kokan bir sokak, Penceresinde sarı bir ışık, Kapısında yıllardır kimseyi beklemeyen bir ev getirseydim. Bir de akşamüstü çöken o eski yalnızlığı… Belki otururduk, dünya susardı biraz, Ve ben ilk kez bu kadar eksik hissetmezdim kendimi.

Çünkü ben, en çok senin olmadığın yerlerde üşüdüm. Bir ömürlük mutluluğu değil, Bir akşamlığına yanımda kalmanı istedim. Bir fincan çayda soğuyan vakti, Bir bakışta unutulan bütün kederleri…

Az düşündüm sanma, Geceler boyu içimdeki bütün kapıları çaldım. Her odada senden kalma bir sessizlik, Her aynada kendime benzeyen bir yabancı buldum.

Saniyede açılıp kapanan gözlerimi
Gel, ebedî bir uykuya değil; sana bakan huzura kapat.
Bu fânî âlemden yorgun düştü bakışlarım,
Artık her perde kalksın, cemâlinle dirilsin gönlüm.
Çünkü ben dünyanın sabahını değil,

Sanma sen olmayınca
karalar bağlarım sanma.
Ben acıyı da severim bazen,
adı sen olunca susarım.
Bir gülüşün kaldı avuçlarımda,
ömrüm ona yaslanır.