Basri Erdoğan Şiirleri - Şair Basri Erdoğan

Bir gün diyeceğim ki:
Gözlerim bir damla huzur aradı,
Senin bakışlarında okyanus buldu.

Bir gün diyeceğim ki:
Kalbim bir kıvılcım istedi sadece,

Roman olur diyor bir şarkı,
Peki ben seni nereye yazayım?
Hangi cümle yetebilir sana,
Hangi harf taşıyabilir bendeki seni?

Senin yanında dünya biraz eksiliyor,
Gürültüsü çekiliyor içimden.
Bir avuç göğe dönüşüyorum,
Bir kuşun kanadına sığacak kadar hafif.

Gülüşün değince sesime,

Seni öyle sevdim ki,
Ne kelimeler yetişti sana,
Ne de suskunluk anlatabildi içimde olanı.
Bir dua gibi taşıdım adını,
Her nefeste biraz daha çoğaldın içimde.

Seni öyle sevdim ki sevgilim,
adını dilimden önce duama verdim.
Gece üstüme dağ gibi çöktüğünde bile
“Allah’ım, ona benim bilmediğim yerlerden huzur gönder,” dedim.
Çünkü aşk biraz da dokunamadığını Rabbine emanet etmektir.

Gül mü değdi yanağına, bilmem ki,
Gözlerinde hangi bahar gizlidir,
Ben seni görünce anladım belki,
Gönlüme seni düşürendir Yaradan…

Seni sevmek yâr,
Uzak bir memlekette ezan sesini duymak gibi,
Hem içime işleyen bir huzur,
Hem de yetişemediğim bir dua gibi...
Adını her andığımda bir ömrüm eksiliyor,
Ben seni görmeden de sevdim,

Seni uzaktan sevdim…
Yakın olsan kim bilir nasıl yanardım.
Bir tebessümünün kıyısında bile
Kendimi kaybedebilirdim belki.

Seni uzaktan sevdim,

Nereye dönsem yüzün,
Hangi kelimeyi saysam, sesin…
Bir gölge gibi düşüyorsun kalbime,
Adını anmasam da,
Her nefesimde senin izlerin.

Sen ona yuva olmuşsun,
o sana sığınacak bir liman bile olmamış.
Sen onun suskunluğunu bile sevmişsin,
o senin çığlığını duymamış.
Sen ona bahar olmuşsun,
o sana sonbahardan kalma bir şiir olmuş.