Senden başkası nasıl sevilir, bilmiyorum ben…
Hangi gözde aranır insanın kaybolan huzuru?
Hangi sesle diner gecenin içindeki sessizlik?
Hangi isme açılır gönlün en mahrem kapısı?
Kimin ellerinde unutulur bir ömürlük hasret?
Hangi duaya sığdırılır senden kalan özlem?
Sende bir yüz bulmadım yalnız,
uzun zamandır aradığım bir memleket buldum.
İnsan bazen bir çift göze bakar da
bütün gurbetlerinden döner ya,
ben sende öyle döndüm kendime.
Senden sonra,
Her şey yerli yerinde,
fakat ben yersiz kaldım.
Gittiğin gün sanki,
zaman durmadı da
Her gece yazıyorum ya sana,
Sözlerim secdeye varmış gibi eğiliyor kâğıda,
İçimde yankılanan o suskun çağrı var ya,
Aslında sana değil, senden öteye yazıyorum.
Hani kalbimde titreyen o ince sızı,
Ben seni kavuşmak için sevmedim ey yâr,
Kavuşmak olsaydı muradım, yollarına küsmezdim.
Bir ömür gözlerine hasret kalsam da razıyım,
Adını gönlümden sökmek için kendime kıymazdım.
Sen geldin...
Çocuk oldum, koştum, nefesim kesildi sevinçten.
Çiçek oldum, açtım gonca gonca.
Sen geldin.
Bahar geldi gönlümün ülkesine.
Zemheride dağlarımdan çiğdem fışkırdı, yeşerdim yeniden.
SEN GELMEZSİN
Sen bu gece de gelmezsin, bilirim yâr,
Yollar sana yakın, bana yine diyar,
Bir yağmur başlar, içimde büyür efkâr,
Ben pencere dibinde sabaha kadar bîkarar,
Sen gittikten beri,
Ne bir bahar uğradı gönlüme,
Ne de bir güneş doğdu eskisi gibi.
Herkes yaşadığımı sandı,
Oysa ben senden kalan hatıraların
İçinde usul usul eksildim.
Sen gözlerimde kalan son memleket gibisin…
Göçüp giden bütün mevsimlerden sonra
İçimde hâlâ senin adına yanan bir şehir var.
Ne zaman gece omzuma çökse,
Bir yıldız düşüyor suskunluğuna.
Seni bana yazmış diye sevindim felek,
Meğer adın varmış da kavuşmak yokmuş.
Bir çift göz uğruna yandım da yandım,
Aşkın varmış amma vuslatın yokmuş.
Ben seni dağlara sordum, taş sustu,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!