Sen de görseydin bendeki seni,
Aynaya değil, kalbime bakardın.
Sen de duysaydın içimdeki sesini,
Bir ismin nasıl zikir olur, anlardın.
Bilseydin gözlerimin sana
Kör bir derviş gibi secde edişini…
Sende bir yüz bulmadım yalnız,
uzun zamandır aradığım bir memleket buldum.
İnsan bazen bir çift göze bakar da
bütün gurbetlerinden döner ya,
ben sende öyle döndüm kendime.
Senden sonra,
Her şey yerli yerinde,
fakat ben yersiz kaldım.
Gittiğin gün sanki,
zaman durmadı da
Her gece yazıyorum ya sana,
Sözlerim secdeye varmış gibi eğiliyor kâğıda,
İçimde yankılanan o suskun çağrı var ya,
Aslında sana değil, senden öteye yazıyorum.
Hani kalbimde titreyen o ince sızı,
Sen geldin...
Çocuk oldum, koştum, nefesim kesildi sevinçten.
Çiçek oldum, açtım gonca gonca.
Sen geldin.
Bahar geldi gönlümün ülkesine.
Zemheride dağlarımdan çiğdem fışkırdı, yeşerdim yeniden.
SEN GELMEZSİN
Sen bu gece de gelmezsin, bilirim yâr,
Yollar sana yakın, bana yine diyar,
Bir yağmur başlar, içimde büyür efkâr,
Ben pencere dibinde sabaha kadar bîkarar,
Sen gözlerimde kalan son memleket gibisin…
Göçüp giden bütün mevsimlerden sonra
İçimde hâlâ senin adına yanan bir şehir var.
Ne zaman gece omzuma çökse,
Bir yıldız düşüyor suskunluğuna.
Seni bana yazmış diye sevindim felek,
Meğer adın varmış da kavuşmak yokmuş.
Bir çift göz uğruna yandım da yandım,
Aşkın varmış amma vuslatın yokmuş.
Ben seni dağlara sordum, taş sustu,
Seni bir akşam vakti bırakayım yalnızlığına,
Bir sokak lambasında gözlerin beni arasın.
Rüzgâr saçlarına dokunduğunda,
bir zamanlar sevdiğim kadın gelsin aklına.
Kalabalıklar içinde kaybol ama
Seni çok sevdim, bunu en iyi gece bilir,
karanlığına sakladım adını, yıldız diye.
Bir gün toprağa düşersem ardımdan ağlama,
başını kaldır; gökyüzü benim yerime ağlar yine.
Ay şahidimdir nasıl içime akıttığıma seni,
her damla gözyaşımla biraz daha eksildim.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!